Ksiega Przyslów 12:1
Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.
Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
32Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
12I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
7Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.
8Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.
9Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
12Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
12Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
22Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?
23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
24Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
11Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
29Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,
30Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
2Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
17Ponieważ masz w nienawiści karność, i zarzuciłeś słowa moje za się.
19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
6Albowiem kogo Pan miłuje, tego karze, a smaga każdego, którego za syna przyjmuje.