Ksiega Hioba 33:20

Polska Biblia Gdanska

Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 107:17-18 : 17 Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają. 18 Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.
  • Jr 3:19 : 19 Chociażem Ja rzekł: Jakożbym cię położył między synami, a dał ci ziemię pożądaną, dziedzictwo zacne zastępów pogańskich? chyba żebyś mię wzywał, mówiąc: Ojcze mój! a od naśladowania mnie nie odwrócił się.
  • Am 5:11 : 11 Przetoż, iż uciskacie ubogiego, a brzemię zboża bierzecie od niego, domuweście wprawdzie z ciosanego kamienia nabudowali, ale nie będziecie w nich mieszkać; winnic rozkosznych nasadziliście, ale wina z nich pić nie będziecie.
  • Rdz 3:6 : 6 Widząc tedy niewiasta, iż dobre było drzewo ku jedzeniu; a iż było wdzięczne na wejrzeniu, a pożądliwe drzewo dla nabycia umiejętności, wzięła z owocu jego, i jadła; dała też i mężowi swemu, który z nią był; i on też jadł.
  • Hi 3:24 : 24 Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:21-22
    2 wersety
    85%

    21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

    22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 81%

    7Czego się przedtem nie chciała dotknąć dusza moja, to teraz jest boleścią ciała mego.

  • Hi 33:18-19
    2 wersety
    80%

    18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

    19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

  • 18Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

  • Hi 21:24-25
    2 wersety
    79%

    24Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

    25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • Hi 18:12-13
    2 wersety
    75%

    12Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.

    13Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.

  • 7Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.

  • 17Toć jest, com ja obaczył, że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze wszystkiej pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.

  • 14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

  • Hi 20:20-21
    2 wersety
    73%

    20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

    21Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

  • Hi 7:15-16
    2 wersety
    72%

    15A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

    16Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.

  • Ps 102:4-5
    2 wersety
    72%

    4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

    5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

  • 24Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

  • 71%

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  • 25Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.

  • 23Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież nań Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści nań, i na pokarmy jego.

  • 17Aby niedostatek mając chleba i wody, zdumiewał się każdy z nich, i uwiądł w nieprawościach swoich.

  • 71%

    5Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

  • 3Nie pragnij łakoci jego ; bo są pokarmem obłudnym.

  • 11Wszystek lud jej wzdychając chleba szuka, daje kosztowne rzeczy swoje za pokarm ku posileniu duszy. Wejrzyj, Panie! a obacz; bom znieważona.

  • 28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

  • 16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

  • Lm 3:15-16
    2 wersety
    70%

    15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

    16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

  • 10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • 6Nie jedz chleba człowieka zazdrosnego, a nie żądaj łakoci jego.

  • 24Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • 15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 31Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

  • 70%

    9Lepiej się tym stało, którzy są pobici mieczem, niżeli tym, co umierają głodem, gdyż oni zginęli przebitymi będąc, ale ci dla niedostatku urodzajów polnych.

  • 9Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

  • 5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

  • 20Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.

  • 11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

  • 19Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.

  • 25Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

  • 28Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.

  • 35Potem przyszedł wszystek lud prosić Dawida, aby jadł chleb, gdy jeszcze był jasny dzień: ale przysiągł Dawid, mówiąc: To mi niech uczyni Bóg, i to niech przyczyni, jeźli przed zajściem słońca skosztuję chleba, albo czego innego.

  • 55I nie udzieli żadnemu z nich z mięsa synów swych, które jeść będzie, przeto że mu nie zostało nic inszego w oblężeniu i ściśnieniu, którem cię ściśnie nieprzyjaciel twój we wszystkich bramach twoich.

  • 17I przyszli starsi domu jego do niego aby go podnieśli z ziemi; ale niechciał, i nie jadł z nimi chleba.