Ksiega Hioba 20:23

Polska Biblia Gdanska

Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież nań Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści nań, i na pokarmy jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 78:30-31 : 30 A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich: 31 Tedy zapalczywość Boża przypadła na nich, i pobił tłustych ich, a przedniejszych z Izraela poraził.
  • Lb 11:33 : 33 Mięso jeszcze było między zębami ich nie zeżwane, gdy gniew Pański zapalił się na lud, i pobił Pan lud on plagą bardzo wielką.
  • Ps 11:6 : 6 Wyleje jako deszcz na niepobożnych sidła, ogień i siarkę, a wicher będzie cząstką kielicha ich.
  • Rdz 19:24 : 24 Tedy Pan spuścił jako deszcz na Sodomę i na Gomorrę siarkę i ogień, od Pana z nieba.
  • Wj 9:23 : 23 A tak wyciągnął Mojżesz laskę swą ku niebu, a Pan dał gromy i grad, i zstąpił ogień na ziemię, i spuścił Pan grad na ziemię Egipską.
  • Iz 21:4 : 4 Ulękło się serce moje, strach mię ogarnął; noc rozkoszy moich obróciła mi się w lękanie.
  • Ml 2:2 : 2 Jeźli nie usłuchacie, i jeźli nie złożycie do serca, abyście dali chwałę imieniowi memu, mówi Pan zastępów, tedy poślę na was przeklęstwo, a przeklinać będę błogosławieństwa wasze; owszem jużem je przeklął: boście tego nie złożyli do serca.
  • Lk 12:17-20 : 17 I rozmyślał sam w sobie, mówiąc: Cóż uczynię, gdyż nie mam, gdzie bym zgromadził urodzaje moje? 18 I rzekł: To uczynię: Rozwalę gumna moje, a większe pobuduję i zgromadzę tam wszystkie urodzaje moje i dobra moje; 19 I rzekę do duszy mojej: Duszo! masz wiele dóbr złożonych na wiele lat; odpocznijże, jedz, pij, bądź dobrej myśli. 20 Ale mu rzekł Bóg: O głupi, tej nocy upomnę się duszy twojej od ciebie, a to, coś nagotował, czyjeż będzie?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 20:20-22
    3 wersety
    84%

    20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

    21Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

    22Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się nań.

  • Hi 20:24-29
    6 wersety
    80%

    24Gdy uciekać będzie przed bronią żelazną, przebije go łuk hartowny.

    25Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.

    26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

    27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

    28Przeniesie się urodzaj domu jego; dobra jego rozpłyną się w dzień gniewu jego.

    29Tenci jest dział człowieka niepobożnego od Boga, to dziedzictwo naznaczone mu od Boga.

  • Hi 20:13-18
    6 wersety
    79%

    13Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

    14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

    15Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.

    16Głowę padalcową ssać będzie; zabije go język jaszczurczy.

    17Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła.

    18Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi.

  • 20Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.

  • Hi 18:12-13
    2 wersety
    76%

    12Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.

    13Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.

  • 22Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

  • 25Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.

  • 6Wyleje jako deszcz na niepobożnych sidła, ogień i siarkę, a wicher będzie cząstką kielicha ich.

  • 20A porwieli co po prawej stronie, przecie łaknąć będzie; a będzieli żarł po lewej, przecie się nie nasyci; każdy z nich ciało ramienia swego żreć będzie;

  • 24Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

  • 17Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, przetoż prawo i sąd będą cię trzymać.

  • 20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.

  • 72%

    5Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

  • 19Oto wicher Pański z zapalczywością wyjdzie, a wicher trwały nad głową niepobożnych zostanie;

  • 18A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.

  • 26Bo ci, którzy jedzą chleb jego, zniszczą go, gdy wojsko onego jako powódź przypadnie, a pobitych wiele polęże.

  • 20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

  • 24Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.

  • 9Znajdzie ręka twoja wszystkich nieprzyjaciół twoich, prawica twoja dosięże wszystkich, co cię w nienawiści mają.

  • Pwt 32:23-24
    2 wersety
    71%

    23Zgromadzę na nie złe rzeczy, strzały moje na nie wystrzelam.

    24Zniszczeją od głodu, i będą strawieni gorączką, i śmiercią gorzką; zęby też bestyi poślę na nie, z jadem gadzin ziemskich.

  • 20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

  • 9Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słońca.

  • 14Jeść będziesz, a nie nasycisz się, i poniżenie twoje będzie w pośrodku ciebie: pochwycisz ale nie wyniesiesz; a co wyniesiesz, na miecz podam.

  • 17Toć jest, com ja obaczył, że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze wszystkiej pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.

  • 23Oto wicher Pański z popędliwością wynijdzie, wicher trwający nad głową niezbożników zostanie.

  • 21Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.

  • 14Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.

  • 33Mięso jeszcze było między zębami ich nie zeżwane, gdy gniew Pański zapalił się na lud, i pobił Pan lud on plagą bardzo wielką.

  • 17Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.

  • 30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 22Owszem, miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem.

  • 13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

  • 8Sztuczkę twoję, którąś zjadł, zwrócisz, a utracisz wdzięczne słowa twoje.

  • 7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.

  • 22Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;

  • 23Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;