Ksiega Przyslów 21:19
Lepiej mieszkać w ziemi pustej, niż z żoną swarliwą i gniewliwą.
Lepiej mieszkać w ziemi pustej, niż z żoną swarliwą i gniewliwą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.
24Lepiej mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.
15Kapanie ustawiczne w dzień gwałtownego deszczu, i żona swarliwa są sobie podobni;
16Kto ją kryje, kryje wiatr, a wonią wyda; jako olejek wonny w prawej ręce jego.
13Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
14Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.
20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
1Lepszy jest kęs suchego chleba a w pokoju, niżeli pełen dom nabitego bydła ze swarem.
11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;
26I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.
18Niezbożnik będzie okupem za sprawiedliwego, a za uprzejmych przewrotnik.
13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;
14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,
24Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,
12Lepiej jest człowiekowi spotkać się z niedźwiedzicą osierociałą, niżeli z głupim w głupstwie jego.
16Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.
17Lepszy jest pokarm z jarzyny, gdzie jest miłość, niżeli z karmnego wołu, gdzie jest nienawiść.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
22Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.
23Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
23Dla przemierzłej niewiasty, kiedy za mąż idzie, i dla dziewki, kiedy dziedziczy po pani swojej.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.
6Lepsza jest pełna garść z pokojem, niżeli obie garści pełne z pracą i z udręczeniem ducha.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
21Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
56Pieszczotliwa między wami, i w rozkoszy wychowana niewiasta, która ledwie nogą swoją dostępowała ziemi dla pieszczoty i rozkoszy, będzie zajrzała mężowi swemu własnemu i synowi swemu, i córce swojej.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
22Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
10Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?
17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
18Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.
4Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.
14Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.
19Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.
19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
14Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.
20Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku.
8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.
20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
15Gdyby też kto miał dwie żony, jednę miłą, a drugą omierzłą, i narodziłyby mu synów, miła i omierzła, a byłby syn pierworodny omierzłej;