Ksiega Przyslów 31:1
Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego.
Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?
3Nie dawaj niewiastom siły twojej, ani dróg twoich tym, którzy do zginienia królów przywodzą.
4Nie królom, o Lemuelu! nie królom należy pić wino, a nie panom bawić się napojem mocnym;
5By snać pijąc nie zapomniał na ustawy, a nie odmienił spraw wszystkich ludzi uciśnionych.
1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
2Synu człowieczy! były dwie niewiasty, córki jednej matki;
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
1Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.
27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.
28Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,
1Te są słowa Agóra, syna Jakiego, i zebranie mów tegoż męża do Ityjela, do Ityjela i Uchala.
1Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.
3Gdybym był młodziuchnym synem u ojca mego, i jedynakiem u matki mojej,
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
15Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
11Wynijdźcie, córki Syońskie! a oglądajcie króla Salomona w koronie, którą go ukoronowała matka jego w dzień zrękowin jego, i w dzień wesela serca jego.
31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.
26Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
22Słuchaj ojca twego, który cię spłodził, a nie pogardzaj matką twoją, gdy się zstarzeje.
18(Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)
27Tedy odpowiedział król, i rzekł: Dajcież tej dziecię żywe, a żadną miarą nie zabijajcie go; tać jest matka jego.
1Słowa kaznodziei, syna Dawidowego, króla w Jeruzalemie.
1Pieśń najprzedniejsza z pieśni Salomonowych.
1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
21I podobała się ta rada królowi i książętom. I uczynił król według rady Memuchanowej;
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
1Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
1I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:
1Stało się zaś słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
1Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
16A przyszła do świekry swej, która jej spytała: Któżeś ty córko moja? A Rut jej powiedziała wszystko, co jej uczynił on mąż,
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
9Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.
10Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?
3I wnijdziesz do króla, a będziesz mówiła do niego w ten sposób; i nauczył jej Joab, jako miała mówić.
1Słowo, które się stało do Jeremijasza od Pana, mówiąc:
22I rzekła ona druga niewiasta: Nie tak; ale syn mój jest ten żywy, a syn twój ten umarły. Ale ona rzekła: Nie; ale syn twój jest ten umarły, a syn mój ten żywy. I tak się spierały przed królem.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
23Przeklęty, któryby obcował z świekrą swoją; i rzecze wszystek lud Amen.
2A mów: Cóż była matka twoja? Lwica między lwami leżąca, która w pośrodku lwiąt wychowywała szczenięta swoje.
44Oto ktokolwiek przez przypowieści mówi, na cię przypowieści obróci, mówiąc: Jaka matka, taka córka jej.
1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: