Ksiega Hioba 21:5
Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.
Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
6Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.
32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.
4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
16Co widząc narody zawstydzą się nad wszystką mocą swoją, włożą rękę na usta, a uszy ich ogłuszeją
2Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.
3Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.
4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?
19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
20Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.
21Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.
13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.
14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?
9Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.
12Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
5Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:
10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.
5Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.
1Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.
2Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.
5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,
24Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.
21Toś czynił, a Jam milczał; dlategoś mniemał, żem ja tobie podobny, ale będę cię karał, i stawięć to przed oczy twoje.
21Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.
2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.
21Słuchajcież teraz tego, ludu głupi! który niemasz serca, który oczy mając, a nie widzisz, który uszy mając, a nie słyszysz.
5Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.
5Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
15A gdy mówił do mnie temi słowy, spuściłem twarz moję ku ziemi, i zamilknąłem.
3Bedąż na twoje plotki ludzie milczeć? A gdy ty sobie przeszydzasz, ciebie nikt nie zawstydzi?
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
21Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.
5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.
3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
15Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.
3Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.
2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
22Widzisz to, Panie! nie milczże Panie! nie oddalaj się odemnie.
5Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.
6Bo gdzie jest wiele snów, tam i marności i słów wiele; ale się ty Boga bój.
22Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.