Ksiega Hioba 21:5

Polska Biblia Gdanska

Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Sdz 18:19 : 19 A oni mu odpowiedzieli: Milcz, włóż rękę twą na usta twoje, a pójdź z nami, a bądź nam za ojca i za kapłana; cóżci lepiej, być kapłanem w domu męża jednego, czyli być kapłanem pokolenia i domu Izraelskiego?
  • Hi 29:9 : 9 Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.
  • Hi 40:4 : 4 Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
  • Prz 30:32 : 32 Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.
  • Am 5:13 : 13 Przetoż roztropny czasu onego milczeć musi; bo czas zły jest.
  • Mi 7:16 : 16 Co widząc narody zawstydzą się nad wszystką mocą swoją, włożą rękę na usta, a uszy ich ogłuszeją
  • Rz 11:33 : 33 O głębokości bogactwa i mądrości, i znajomości Bożej! Jako są niewybadane sądy jego i niedoścignione drogi jego!
  • Hi 2:12 : 12 A podniósłszy oczy swoje z daleka, nie poznali go, i wyniósłszy głos swój płakali, a rozdarłszy każdy płaszcz swój miotali proch nad głowy swe ku niebu;
  • Hi 17:8 : 8 Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.
  • Hi 19:20-21 : 20 Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich. 21 Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.
  • Ps 39:9 : 9 Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

  • 6Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.

  • 32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.

  • 4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?

  • 16Co widząc narody zawstydzą się nad wszystką mocą swoją, włożą rękę na usta, a uszy ich ogłuszeją

  • Hi 21:2-4
    3 wersety
    73%

    2Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.

    3Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.

    4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

  • Hi 13:19-21
    3 wersety
    72%

    19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

    20Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.

    21Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.

  • Hi 13:13-14
    2 wersety
    72%

    13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

    14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?

  • 9Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.

  • Hi 15:12-13
    2 wersety
    71%

    12Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?

    13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • 27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

  • 5Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • Hi 13:5-6
    2 wersety
    71%

    5Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.

    6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.

  • 20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

  • Hi 37:1-2
    2 wersety
    70%

    1Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.

    2Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.

  • 5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,

  • 24Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.

  • 21Toś czynił, a Jam milczał; dlategoś mniemał, żem ja tobie podobny, ale będę cię karał, i stawięć to przed oczy twoje.

  • 21Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.

  • 2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

  • 21Słuchajcież teraz tego, ludu głupi! który niemasz serca, który oczy mając, a nie widzisz, który uszy mając, a nie słyszysz.

  • 5Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

  • 5Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.

  • 8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.

  • 15A gdy mówił do mnie temi słowy, spuściłem twarz moję ku ziemi, i zamilknąłem.

  • 3Bedąż na twoje plotki ludzie milczeć? A gdy ty sobie przeszydzasz, ciebie nikt nie zawstydzi?

  • 4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.

  • 17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,

  • 21Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.

  • 5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.

  • 7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.

  • 14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

  • 3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.

  • 33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.

  • 15Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.

  • 3Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

  • 2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.

  • 22Widzisz to, Panie! nie milczże Panie! nie oddalaj się odemnie.

  • 5Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.

  • 6Bo gdzie jest wiele snów, tam i marności i słów wiele; ale się ty Boga bój.

  • 22Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.