Ksiega Hioba 29:21

Polska Biblia Gdanska

Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 29:9-9 : 9 Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje. 10 Głos książąt ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał.
  • Hi 32:11-12 : 11 Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy. 12 I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 29:22-24
    3 wersety
    81%

    22Po słowie mojem nie powtarzano, tak na nich kropiła mowa moja.

    23Bo mię oczekiwali jako deszczu, a usta swe otwierali jako na deszcz późny.

    24Jeźlim żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali.

  • Hi 32:15-16
    2 wersety
    76%

    15Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.

    16Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.

  • Hi 32:10-12
    3 wersety
    76%

    10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.

    11Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.

    12I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.

  • Hi 29:8-11
    4 wersety
    75%

    8Widząc mię młodzi ukrywali się, a starcy powstawszy stali.

    9Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.

    10Głos książąt ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał.

    11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,

  • 31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

  • Ps 39:1-2
    2 wersety
    74%

    1Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.

    2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

  • 33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.

  • 34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,

  • 23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.

  • Ps 38:13-14
    2 wersety
    71%

    13I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.

    14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

  • 17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.

  • 2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.

  • 24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.

  • 1Umilknijcie przedemną, wyspy! a narody niech się posilą. Niech przystąpią a niech mówią: Przystąpmy społem do sądu

  • 28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.

  • 28Bo widzę, że niemasz nikogo, niemasz nikogo między nimi, coby dał radę; acz się ich pytają, wszakże nie odpowiadają i słowa.

  • 19Pilnuj mię Panie! a słuchaj głosu tych, którzy się spierają ze mną.

  • Hi 13:5-6
    2 wersety
    70%

    5Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.

    6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.

  • 3Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

  • 5Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.

  • 2Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.

  • 17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;

  • 17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.

  • 1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,

  • 12Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.

  • 1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.

  • 16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.

  • 33Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.

  • 20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.

  • 21Ale oni milczeli, i nie odpowiedzieli mu i słowa; bo takie było rozkazanie królewskie, mówiąc: Nie odpowiadajcie mu.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.

  • 1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.

  • 28Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

  • 3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.

  • 13A gdy oni umilknęli, odpowiedział Jakób, mówiąc: Mężowie bracia! słuchajcie mię.

  • 34I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

  • 24Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.

  • 9Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.