Ksiega Hioba 29:22

Polska Biblia Gdanska

Po słowie mojem nie powtarzano, tak na nich kropiła mowa moja.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Pwt 32:2 : 2 Kropić będzie jako deszcz nauka moja, popłynie jako rosa wymowa moja, jako drobny deszcz na zioła, a jako krople na trawę.
  • Mt 22:46 : 46 A żaden mu nie mógł odpowiedzieć i słowa, i nie śmiał go nikt więcej od onego dnia pytać.
  • Pnp 4:11 : 11 Plastrem miodu opływają wargi twoje, oblubienico moja! miód i mleko pod językiem twoim, a wonność szat twoich, jako wonność Libanu.
  • Iz 52:15 : 15 Tak zasię pokropi wiele narodów, i królowie przed nim zatulą usta swe, przeto, że czego im nie powiadano, to oglądają, a to, o czem nie słyszeli, wyrozumieją.
  • Ez 20:46 : 46 Synu człowieczy! obróć twarz twoję ku stronie południowej, a krop jako rosą na południe, i prorokuj przeciwko losowi pola południowego,
  • Am 7:16 : 16 Teraz tedy słuchaj słowa Pańskiego. Ty mówisz: Nie prorokuj w Izraelu, i nie każ w domu Izaakowym;
  • Mi 2:6 : 6 Mówią: Nie prorokujcie, niech nam inni prorokują; bo nie prorokują tak jako ci; żaden z nich nie przestaje mów zelżywych.
  • Hi 32:15-16 : 15 Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów. 16 Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.
  • Hi 33:31-33 : 31 Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił. 32 Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił. 33 A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 29:23-24
    2 wersety
    82%

    23Bo mię oczekiwali jako deszczu, a usta swe otwierali jako na deszcz późny.

    24Jeźlim żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali.

  • 21Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.

  • Hi 32:14-16
    3 wersety
    78%

    14Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.

    15Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.

    16Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.

  • Hi 29:9-11
    3 wersety
    75%

    9Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.

    10Głos książąt ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał.

    11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,

  • Pwt 32:1-2
    2 wersety
    72%

    1Słuchajcie niebiosa, a mówić będę; niech słucha i ziemia wymowy ust moich.

    2Kropić będzie jako deszcz nauka moja, popłynie jako rosa wymowa moja, jako drobny deszcz na zioła, a jako krople na trawę.

  • Ps 38:13-14
    2 wersety
    69%

    13I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.

    14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

  • Ps 39:2-3
    2 wersety
    69%

    2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

    3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.

  • 31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

  • 11Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.

  • 15A gdy mówił do mnie temi słowy, spuściłem twarz moję ku ziemi, i zamilknąłem.

  • 21Ale oni milczeli, i nie odpowiedzieli mu i słowa; bo takie było rozkazanie królewskie, mówiąc: Nie odpowiadajcie mu.

  • 20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

  • 27A zeszli się wszyscy książęta do Jeremijasza, i pytali go; który im powiedział według tego wszsytkiego, jako mu był król rozkazał. A tak milcząc odeszli od niego, gdyż się to było nie ogłosiło.

  • 23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.

  • 22Bo gdyby byli stali w radzie mojej, tedyby byli ogłaszali słowa moje ludowi memu, a byliby ich odwracali od drogi ich złej, i od złości spraw ich.

  • 16Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!

  • 17Uszy mają, a nie słyszą, ani mają tchnienia w ustach swoich.

  • 9A tak przyszli słudzy Dawidowi, i mówili do Nabala wszystkie one słowa imieniem Dawidowem, i przestali.

  • 30Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

  • 3Dzień dniowi podaje słowo, a noc nocy pokazuje umiejętność,

  • 33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.

  • 12A gdy im rzekł: Toć jest odpocznienie, sprawcie odpoczynek spracowanemu, toć jest odpocznienie; ale oni nie chcieli słuchać.

  • 1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.

  • 3Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

  • 20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.

  • 28Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.

  • 14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

  • 17Przetoż rzekł Pan do mnie: Dobrze mówili, co mówili.

  • Ez 33:31-32
    2 wersety
    66%

    31I schodzą się do ciebie, tak, jako się schodzi lud, i siadają przed obliczem twojem, jako lud mój, i słuchają słów twoich, ale ich nie czynią; a choć je sobie usty swemi smakują, wszakże za szkaradnym zyskiem swoim serce ich chodzi.

    32A oto tyś im jest jako pieśń wdzięczna pięknego głosu, i dobrze umiejętnego śpiewaka; słuchając w prawdzie słów twoich, ale ich nie czynią.

  • 19Przeto, iż nie słuchają słów moich, mówi Pan, gdy posyłam do nich sług swoich, proroków, rano wstawając i posyłając; a nie słuchaliście, mówi Pan.

  • 20Albowiem nie mówią o pokoju; ale przeciwko spokojnym na ziemi zdradliwe słowa zmyślają.

  • 9Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.

  • 9I rzekłem: Nie będę go wspominał, ani będę więcej mówił w imieniu jego; ale słowo Boże jest w sercu mojem, jako ogień pałający, zamkniony w kościach moich, którym usiłował zatrzymać, alem nie mógł.

  • 19I do dźwięku trąby, i do głosu słów, który ci, co słyszeli, prosili, aby więcej do nich nie mówiono;

  • 6Dogoniwszy ich tedy, mówił do nich te słowa.

  • 3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.

  • 16Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi.

  • 22A ręka Pańska była przy mnie w wieczór przedtem, niż przyszedł ten, który uciekł, i otworzyła usta moje, aż do mnie rano przyszedł; otworzyła mówię usta moje, abym niemym dalej nie był.

  • 27Gdy im będziesz mówił te wszystkie słowa, i ciebie nie usłuchają; a gdy na nich wołać będziesz, nie ozwąć się.

  • 6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.

  • 36Ale milczał lud, i nie odpowiedzieli mu słowa; bo takie było rozkazanie królewskie, mówiąc: Nie odpowiadajcie mu.