Ksiega Psalmów 39:2

Polska Biblia Gdanska

Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 32:19-20 : 19 Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się. 20 Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
  • Ps 38:13-14 : 13 I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali. 14 Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.
  • Iz 53:7 : 7 Uciśniony jest i utrapiony, a nie otworzył ust swoich; jako baranek na zabicie wiedziony był, i jako owca przed tymi, którzy ją strzygą, oniemiał, i nie otworzył ust swoich.
  • Mt 7:6 : 6 Nie dawajcie świętego psom, ani miećcie pereł waszych przed świnie, by ich snać nie podeptały nogami swemi, i obróciwszy się nie rozszarpały was.
  • Mt 27:12-14 : 12 A gdy nań skarżyli przedniejsi kapłani i starsi, nic nie odpowiedział. 13 Tedy mu rzekł Piłat: Nie słyszyszże jako wiele przeciwko tobie świadczą? 14 Lecz mu nie odpowiedział i na jedno słowo, tak iż się starosta bardzo dziwował.
  • Dz 4:20 : 20 Albowiem my nie możemy tego, cośmy widzieli i słyszeli, nie mówić.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 39:8-10
    3 wersety
    82%

    8A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.

    9Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.

    10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.

  • 3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.

  • 3Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

  • Ps 38:13-14
    2 wersety
    78%

    13I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.

    14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

  • 15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.

  • Hi 29:9-10
    2 wersety
    74%

    9Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.

    10Głos książąt ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 34I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

  • 21Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.

  • 31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

  • 17Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

  • 9I rzekłem: Nie będę go wspominał, ani będę więcej mówił w imieniu jego; ale słowo Boże jest w sercu mojem, jako ogień pałający, zamkniony w kościach moich, którym usiłował zatrzymać, alem nie mógł.

  • 28Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

  • 13Albowiembym teraz leżał i odpoczywał; spałbym i miałbym pokój,

  • 6Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?

  • 2Izalim nie położył i nie uspokoił duszy mojej, jako dziecię odstawione od matki swej? odstawionemu dziecięciu była podobna we mnie dusza moja.

  • Ps 77:3-4
    2 wersety
    72%

    3W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.

    4Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.

  • 8Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. O Boże chwały mojej! nie milcz;

  • 16Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

  • 27Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

  • 11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

  • 28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.

  • 40Bywało to, że we dnie trapiło mię gorąco, a mróz w nocy, tak, że odchadzał sen mój od oczu moich.

  • 33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.

  • 24Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.

  • 13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

  • 28Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

  • 3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!

  • 26Nie byłem bezpieczny, anim się uspokoił, anim odpoczywał, a przecież na mię przyszła trwoga.

  • 5Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.

  • 15A gdy mówił do mnie temi słowy, spuściłem twarz moję ku ziemi, i zamilknąłem.

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

  • Ps 73:21-22
    2 wersety
    71%

    21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

    22Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 21Toś czynił, a Jam milczał; dlategoś mniemał, żem ja tobie podobny, ale będę cię karał, i stawięć to przed oczy twoje.

  • 17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

  • 2W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:

  • 20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

  • 4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?

  • 1Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.

  • 16Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.

  • 10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.