Ksiega Hioba 16:6

Polska Biblia Gdanska

Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 10:1 : 1 Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.
  • Ps 88:15-18 : 15 Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną? 16 Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą. 17 Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię. 18 Ogarniają mię jako woda przez cały dzień; otaczają mię gromadno. Oddaliłeś odemnie przyjaciela i towarzysza, a znajomym moim jestem jako w ciemności.
  • Ps 77:1-9 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy. 2 Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał. 3 W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja. 4 Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela. 5 Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić. 6 Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne. 7 Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc: 8 Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże? 9 Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 16:2-5
    4 wersety
    86%

    2Słyszałem takowych rzeczy wiele; przykrymi cieszycielami wy wszyscy jesteście.

    3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?

    4Azażbym ja tak mówił, jako wy, gdybyście wy byli na miejscu mojem? azażbym zbierał przeciwko wam słowa, i kiwałlibym nad wami głową swoją?

    5Owszembym was posilał ustami memi, a ruchanie warg moich ulżyłoby boleści waszych.

  • Hi 6:8-11
    4 wersety
    78%

    8Bodajże się spełniła prośba moja! Niechże mi Bóg da, czego oczekuję!

    9Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję!

    10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

    11Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?

  • 7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

  • 11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

  • 27Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • 4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

  • 15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.

  • 2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

  • 1Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.

  • 13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?

  • Hi 6:2-3
    2 wersety
    72%

    2O gdyby pilnie zważono narzekanie moje, a biedę moję pospołu na wagę włożono,

    3Tedyby była cięższą nad piasek morski; przetoż mi słów niestaje.

  • Hi 16:15-16
    2 wersety
    72%

    15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

    16Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

  • 2Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?

  • 13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

  • 17Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

  • 71%

    6Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie?

  • 16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

  • 18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

  • 24Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;

  • 3Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

  • 10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • 19Biada mnie nad zniszczeniem mojem: bolesna jest rana moja, chociażem był rzekł: Zaiste tę niemoc będę mógł znieść.

  • 3Rzekłeś: Biada mnie teraz! bo Pan przyczynia żałości do bolaści mojej; upracowałem się w wzdychaniu mojem, a odpoczynku nie znajduję.

  • 2Dokądże trapić będziecie duszę moję, a nacierać na mię mowami swemi?

  • 20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.

  • 8Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.

  • 16Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 13Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:

  • 17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

  • 16Przetoż ja płaczę; z oczów moich, z oczów moich, mówię, wody cieką, że jest daleko odemnie pocieszyciel, któryby ochłodził duszę moję, synowie moi wytraceni są, przeto, iż wziął górę nieprzyjaciel.

  • Ps 73:15-16
    2 wersety
    70%

    15Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

    16Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

  • 70%

    2Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?

  • 6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

  • 15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

  • 70%

    3Zmiłuj się nademną, Panie! bomci mdły; uzdrów mię, Panie! boć się strwożyły kości moje,

  • 18Przeczże ma być żal mój wieczny? a rana moja śmiertelna, która się uleczyć nie da? Przeczże mi tak masz być jako omylny, jako wody niepewne?

  • 27Wnętrzności moje wezwrzały, a nie uspokoiły się, i ubieżały mię dni utrapienia.