Ksiega Hioba 16:5

Polska Biblia Gdanska

Owszembym was posilał ustami memi, a ruchanie warg moich ulżyłoby boleści waszych.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 4:3-4 : 3 Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał. 4 Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.
  • Hi 6:14 : 14 Przeciwko temu, którego litość słabieje ku bliźniemu swemu, i który bojaźń Wszechmogącego opuścił?
  • Hi 29:25 : 25 Jeźlim kiedy do nich przyszedł, siadałem na przedniejszem miejscu, i mieszkałem jako król w wojsku, a jako ten, który smutnych cieszy.
  • Ps 27:14 : 14 Oczekujże Pana, zmacniaj się, a on utwierdzi serce twoje; przetoż oczekuj Pana.
  • Prz 27:9 : 9 Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.
  • Prz 27:17 : 17 Żelazo żelazem bywa naostrzone; tak mąż zaostrza oblicze przyjaciela swego.
  • Iz 35:3-4 : 3 Umacniajcie ręce osłabiałe, a kolana zemdlałe posilajcie. 4 Mówcie do zatrwożonych w sercu: Zmocnijcie się, nie bójcie się; oto Bóg wasz z pomstą przyjdzie; z nagrodą Bóg sam przyjdzie, i zbawi was.
  • Ga 6:1 : 1 Bracia! jeźliby też człowiek zachwycony był w jakim upadku, wy duchowni: naprawiajcie takiego w duchu cichości, upatrując każdy samego siebie, abyś i ty nie był kuszony.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 16:6-8
    3 wersety
    86%

    6Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?

    7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

    8Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

  • Hi 16:1-4
    4 wersety
    82%

    1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:

    2Słyszałem takowych rzeczy wiele; przykrymi cieszycielami wy wszyscy jesteście.

    3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?

    4Azażbym ja tak mówił, jako wy, gdybyście wy byli na miejscu mojem? azażbym zbierał przeciwko wam słowa, i kiwałlibym nad wami głową swoją?

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

  • 10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

  • Hi 23:4-6
    3 wersety
    72%

    4Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.

    5Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.

    6Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.

  • 2Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.

  • 20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.

  • 5Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:

  • 11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

  • 2Dokądże trapić będziecie duszę moję, a nacierać na mię mowami swemi?

  • 27Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 28Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.

  • 20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • 2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

  • 11I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?

  • Hi 13:5-6
    2 wersety
    70%

    5Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.

    6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.

  • 15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.

  • 16Przetoż ja płaczę; z oczów moich, z oczów moich, mówię, wody cieką, że jest daleko odemnie pocieszyciel, któryby ochłodził duszę moję, synowie moi wytraceni są, przeto, iż wziął górę nieprzyjaciel.

  • Hi 6:2-3
    2 wersety
    69%

    2O gdyby pilnie zważono narzekanie moje, a biedę moję pospołu na wagę włożono,

    3Tedyby była cięższą nad piasek morski; przetoż mi słów niestaje.

  • 13Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:

  • 16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.

  • 69%

    2Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?

  • Hi 21:4-5
    2 wersety
    69%

    4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

    5Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.

  • 25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?

  • 50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.

  • 16Takby i ciebie wyrwał z miejsca ciasnego na przestronne, gdzie niemasz ucisku, a spokojny stół twój byłby pełen tłustości.

  • 15Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

  • 1Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.

  • 2Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?

  • 16Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

  • Hi 33:2-3
    2 wersety
    68%

    2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.

    3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.

  • 25Napoję zaiste duszę spracowaną, a wszelką duszę smutną nasycę.

  • 34Jakoż mię tedy próżno cieszycie, gdyż w odpowiedziach waszych zostaje kłamstwo?

  • 13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

  • 13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • 21Oby się godziło wieść spór człowiekowi z Bogiem, i jako synowi człowieczemu z bliźnim swym!

  • 14Jako do przyjaciela, jako do brata mego, ustawiczniem chadzał; poniżałem się jako ten, który się smuci, chodząc po matce w żałobie.

  • 3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.