Ksiega Hioba 4:12

Polska Biblia Gdanska

Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 26:14 : 14 Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?
  • Ps 62:11 : 11 Nie ufajcież w krzywdzie ani w drapiestwie, a nie będźcie marnymi; przybędzieli wam majętności, nie przykładajcież serca do nich.
  • 1 Kor 13:12 : 12 Albowiem teraz widzimy przez zwierciadło i niby w zagadce; ale na on czas twarzą w twarz; teraz poznaję po części, ale na on czas poznam, jakom i poznany jest.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 4:13-16
    4 wersety
    76%

    13W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

    14Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

    15A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

    16Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:

  • 1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.

  • 4Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.

  • 11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,

  • 8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?

  • 8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.

  • 32Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.

  • 11Lew ginie, iż nie ma łupu, i szczenięta lwie rozproszone bywają.

  • 10Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.

  • 4Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;

  • Hi 42:3-5
    3 wersety
    70%

    3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.

    4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.

    5Przedtem tylko ucho słyszało o tobie; ale teraz oko moje widzi cię.

  • 3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.

  • 10Chociaż słyszę urąganie od wielu i od Magor Missabiba, mówiących: Powiedzcie co nań, a oznajmiemy to królowi. Wszyscy przyjaciele moi czyhają na upadek mój, mówiąc: Aza snać zwiedziony będzie, i przemożemy go, a pomścimy się nad nim.

  • Hi 33:14-16
    3 wersety
    69%

    14Wszak Bóg mówi i raz i drugi, a człowiek tego nie uważa.

    15We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:

    16Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,

  • 11I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?

  • 2Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.

  • 17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.

  • 12Każdy z nich podobien jest lwowi pragnącemu łupu, i lwięciu siedzącemu w jamie.

  • 16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.

  • 27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

  • 20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.

  • 25Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.

  • 21Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.

  • Ps 38:13-14
    2 wersety
    68%

    13I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.

    14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

  • 3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.

  • 23Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!

  • 17Bo nie masz nic tajemnego, co by nie miało być objawiono; i nie masz nic skrytego, czego by się nie dowiedziano, i co by na jaw nie wyszło.

  • 12Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.

  • 13Wypadłem z pamięci jako umarły; stałem się jako naczynie stłuczone.

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

  • 2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

  • 17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,

  • 11Tedy rzekł Pan do Samuela: Oto, Ja uczynię rzecz w Izraelu, którą ktokolwiek usłyszy, zabrzmi mu w obu uszach jego.

  • 4Ulękło się serce moje, strach mię ogarnął; noc rozkoszy moich obróciła mi się w lękanie.

  • 10I rzekł do mnie: Synu człowieczy! wszystkie słowa moje, które mówić będę do ciebie, przyjmij do serca twego, a słuchaj uszyma twemi.

  • 18Pan zaiste oznajmił mi, i dowiedziałem się; tedyś mi ukazał przedsięwzięcia ich,

  • 26Wtemem ocucił i spojrzałem, a sen mój był mi wdzięczny.

  • 33Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.

  • 3Przetoż, coście mówili w ciemności, na świetle słyszane będzie, a coście w ucho szeptali w komorach, obwołane będzie na dachach.

  • 20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

  • 4Rzekł Balaam, syn Beorów, rzekł mąż, którego oczy są otworzone, rzekł słyszący wymowy Boże, a który widzenie Wszechmocnego widział, który, kiedy padnie, otworzone ma oczy:

  • 7Jeźli też który z nich przychodzi, aby mię nawiedził, tedy na zdradzie mówi; serce jego zgromadza sobie nieprawość, a precz odszedłszy roznosi.