Ksiega Hioba 4:12
Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.
Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,
14Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.
15A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.
16Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
4Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.
11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,
8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
32Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.
11Lew ginie, iż nie ma łupu, i szczenięta lwie rozproszone bywają.
10Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.
4Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
5Przedtem tylko ucho słyszało o tobie; ale teraz oko moje widzi cię.
3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.
10Chociaż słyszę urąganie od wielu i od Magor Missabiba, mówiących: Powiedzcie co nań, a oznajmiemy to królowi. Wszyscy przyjaciele moi czyhają na upadek mój, mówiąc: Aza snać zwiedziony będzie, i przemożemy go, a pomścimy się nad nim.
14Wszak Bóg mówi i raz i drugi, a człowiek tego nie uważa.
15We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:
16Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,
11I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?
2Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.
17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
12Każdy z nich podobien jest lwowi pragnącemu łupu, i lwięciu siedzącemu w jamie.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
25Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.
21Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.
13I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.
14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
23Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
17Bo nie masz nic tajemnego, co by nie miało być objawiono; i nie masz nic skrytego, czego by się nie dowiedziano, i co by na jaw nie wyszło.
12Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.
13Wypadłem z pamięci jako umarły; stałem się jako naczynie stłuczone.
1I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:
2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
11Tedy rzekł Pan do Samuela: Oto, Ja uczynię rzecz w Izraelu, którą ktokolwiek usłyszy, zabrzmi mu w obu uszach jego.
4Ulękło się serce moje, strach mię ogarnął; noc rozkoszy moich obróciła mi się w lękanie.
10I rzekł do mnie: Synu człowieczy! wszystkie słowa moje, które mówić będę do ciebie, przyjmij do serca twego, a słuchaj uszyma twemi.
18Pan zaiste oznajmił mi, i dowiedziałem się; tedyś mi ukazał przedsięwzięcia ich,
26Wtemem ocucił i spojrzałem, a sen mój był mi wdzięczny.
33Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.
3Przetoż, coście mówili w ciemności, na świetle słyszane będzie, a coście w ucho szeptali w komorach, obwołane będzie na dachach.
20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.
4Rzekł Balaam, syn Beorów, rzekł mąż, którego oczy są otworzone, rzekł słyszący wymowy Boże, a który widzenie Wszechmocnego widział, który, kiedy padnie, otworzone ma oczy:
7Jeźli też który z nich przychodzi, aby mię nawiedził, tedy na zdradzie mówi; serce jego zgromadza sobie nieprawość, a precz odszedłszy roznosi.