Ksiega Przyslów 13:14
Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
27Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
13Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
28Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej niemasz śmierci.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
16Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
23(Bo przykazanie jest pochodnią, nauka światłością, a drogą żywota są karności ćwiczenia.)
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
16Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
17Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
2Nie pomogą skarby niezbożności; ale sprawiedliwość wyrywa od śmierci.
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.
19Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
23Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
25Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska; rozumu dobrego nabywają wszyscy, którzy rozkazanie Pańskie czyną; chwała jego trwa na wieki.
9Kto mądry, niech to zrozumie, a kto roztropny, niech to pozna; bo drogi Pańskie są proste, a sprawiedliwi po nich chodzić będą, ale przestępcy na nich upadną.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
5Kto strzeże przykazania, nie uzna nic złego; i czas i przyczyny zna serce mądrego.
13Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.
20Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.
7Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu.
15Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.
2Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
4Którzy opuszczają zakon, chwalą niezbożnika; ale ci, którzy strzegą zakonu, są im odpornymi.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
17Nie bądź nader niepobożnym, ani nazbyt głupim; przeczżebyś miał umrzeć przed czasem swoim?
21Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.