Ksiega Przyslów 14:27
Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.
Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
14Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
26Kto się boi Pana, ma ufanie mocne; a synowie jego ucieczkę mieć będą.
23Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
25Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska; rozumu dobrego nabywają wszyscy, którzy rozkazanie Pańskie czyną; chwała jego trwa na wieki.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
27Bojaźń Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
4Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.
5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
13Bojaźń Pańska jest, mieć w nienawiści złe. Ja nienawidzę pychy, wysokomyślności, i drogi złej, i ust przewrotnych.
5Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz.
33Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.
11Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.
18Dobra jest, abyś się owego trzymał, a tego się nie puszczał; kto się boi Boga, uchodzi tego wszystkiego.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
16Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.
7Nie bądź mądrym sam u siebie; ale się bój Pana, a odstąp od złego.
28Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej niemasz śmierci.
14Tajemnica Pańska objawiona jest tym, którzy się go boją, a przymierze swoje oznajmuje im.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
11Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.
9Skosztujcież, a obaczcie, jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa.
6Mądrość i umiejętność będą utwierdzeniem czasów twoich, siłą i obfitem zbawieniem twem, a bojaźń Pańska skarbem twoim.
28W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.
4Oto takci będzie ubłogosławiony mąż, który się boi Pana.
25Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie.
26Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.
6Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.
12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
10A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.
17Niech nie zajrzy serce twoje grzesznikom; ale raczej chodż w bojańni Pańskiej na każdy dzień;
14Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi; ale kto zatwardza serce swoje, wpada w złe.
19Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.
33Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.
2Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.
1Psalm Dawidowy. Pan jest światłością moją, i zbawieniem mojem, kogóż się bać będę? Pan jest mocą żywota mego, kogóż się mam lękać?
28A nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą; ale raczej bójcie się tego, który może i duszę i ciało zatracić w piekielnym ogniu.
32Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.
15Droga jest przed oczyma Pańskiemi śmierć świętych jego.
47Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.
9Przykazania Pańskie są prawe, uweselające serce; przykazanie Pańskie czyste, oświecające oczy.
31Strasznać rzecz jest wpaść w ręce Boga żywego.
5Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Pana nie wzywają.
17Strach, i dół, i sidło przyjdzie na cię, który mieszkasz na ziemi.
13Pana zastępów samego poświęcajcie; a on niech będzie bojaźnią waszą, i on strachem waszym.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.