Ksiega Przyslów 15:11
Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.
Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie.
20Piekło i zatracenie nie mogą być nasycone; także i oczy ludzkie nasycić się nie mogą.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
9Obrzydliwością Panu jest droga bezbożnego, ale tego, co idzie za sprawiedliwością, miłuje.
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
14Dlatego rozszerzyło piekło gardło swoje, a rozdarło nad miarę paszczękę swoję, i zstąpią do niego szlachta i pospólstwo jego, i zgiełk jego, i ci, którzy się weselą w niem.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
9Najzdradliwsze jest serce nadewszystko i najprzewrotniejsze, któż je pozna?
10Ja Pan, który się badam serca, i doświadczam nerek, tak abym każdemu oddał według drogi jego, i według owocu spraw jego.
12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
20Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy.
3Tygiel srebra a piec złota doświadcza; ale Pan serc dośwadcza.
15Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.
3Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
9I piekło ze spodku wzruszyło się dla ciebie, aby tobie przychodzącemu zaszło; wzbudziło dla ciebie umarłych, wszystkich książąt ziemi; rozkazało powstać z stolic swoich i wszystkim królom narodów.
15Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.
16Sześć jest rzeczy, których nienawidzi Pan, a siódma jest obrzydliwością duszy jego;
16Skruszenie z biedą w drogach ich,
27Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego.
15Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
5Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
2Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.
8Wyższe są niż niebiosa, cóż uczynisz? Głębsze niż piekło, jakoż poznasz?
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
3A toć jest najgorsza między wszystkiem, co się dzieje pod słońcem, iż jednoż przychodzi na wszystkich; a owszem, że serce synów ludzkich pełne jest złego, a iż głupstwo trzyma się serca ich za żywota ich, a potem idą do umarłych.
21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
17Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.
11Bo iż nie zaraz wychodzi dekret na złe sprawy, przetoż na tem jest wszystko serce synów ludzkich, aby czynili złe rzeczy.
15Słuchajcież, a pojmujcie uszyma, nie podnoście się; boć Pan mówi.
3Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre.
29Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy broją złości.
16Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.
36Ale kto grzeszy przeciwko mnie, krzywdę czyni duszy swojej; wszyscy, którzy mię nienawidzą, miłują śmierć.
22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.
5Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.
18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
14Ty go bij rózgą, a duszę jego z piekła wyrwiesz.
13Bojaźń Pańska jest, mieć w nienawiści złe. Ja nienawidzę pychy, wysokomyślności, i drogi złej, i ust przewrotnych.
15Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
26Myśli złego są obrzydliwością Panu! ale powieści czystych są przyjemne.
19Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.
9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
2Choćby się zakopali w ziemię, i stamtądby ich ręka moja wzięła; choćby wstąpili aż do nieba, i stamtądby ich stargnął.
7Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.