Ksiega Psalmów 119:52

Polska Biblia Gdanska

Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Wj 14:29-30 : 29 Synowie zaś Izraelscy szli po suszy środkiem morza, a wody im były jako mur, po prawej stronie ich, i po lewej stronie ich. 30 I wybawił Pan w on dzień Izraela z ręki Egipczanów; i widzieli Izraelczycy Egipczany pomarłe na brzegu morskim.
  • Lb 16:3-9 : 3 Ci zebrawszy się przeciw Mojżeszowi, i przeciw Aaronowi, rzekli im: Wiele to na was, ponieważ wszystek ten lud, wszyscy są święci, a w pośrodku nich jest Pan; przeczże się wy wynosicie nad zgromadzeniem Pańskiem? 4 Co gdy usłyszał Mojżesz, upadł na oblicze swoje, 5 I rzekł do Korego i do wszystkiej roty jego, mówiąc: Rano pokaże Pan, kto jest jego, i kto jest święty, i kto ma przystępować przedeń; bo kogo sobie wybrał, temu rozkaże przystąpić do siebie. 6 To tedy uczynicie: Weźmiecie sobie kadzielnice, ty Kore, i wszystka rota twoja. 7 I nakładłszy w nie ognia, włóżcie nań kadzidła przed Panem jutro; i stanie się, że kogokolwiek obierze Pan, ten będzie świętym: wiele to na was synowie Lewiego. 8 Nad to rzekł Mojżesz do Korego: Słuchajcie proszę synowie Lewiego; 9 Izali wam to mało, że was oddzielił Bóg Izraelski od zgromadzenia Izraelskiego, abyście przystępowali do niego ku odprawowaniu usługi w przybytku Pańskim, a iżbyście stali przed zgromadzeniem, i służyli mu? 10 I przyjął ciebie, i wszystkę bracią twoję, syny Lewiego z tobą, że jeszcze szukacie kapłaństwa? 11 Dla tegoż, ty i wszystka rota twoja, zbuntowaliście się przeciw Panu; bo Aaron cóż jest, żeście szemrali przeciw niemu? 12 Tedy posłał Mojżesz, aby zawołano Datana, i Abirona, synów Elijabowych, którzy odpowiedzieli: Nie pójdziemy. 13 Izali mało na tem, żeś nas wywiódł z ziemi opływającej mlekiem i miodem, abyś nas pomorzył na tej puszczy, że jeszcze chcesz mieć nad nami zwierzchność i nam rozkazować? 14 Ku temu do ziemi opływającej mlekiem i miodem nie wprowadziłeś nas, aniś nam dał w dziedzictwo pól i winnic: izali oczy tym mężom wyłupić chcesz? Nie pójdziemy 15 Tedy się rozgniewał Mojżesz bardzo, i rzekł do Pana: Nie patrz na ofiarę ich; ni jednego osła nie wziąłem od nich, anim co złego komu z nich uczynił. 16 Potem rzekł Mojżesz do Korego: Ty, i wszystka rota twoja, stawcie się przed Pana jutro, ty, i oni, i Aaron: 17 A wziąwszy każdy kadzielnicę swoję, włóżcie w nię kadzidła, i stawcie się przed Pana, każdy z kadzielnicą swoją, dwieście i pięćdziesiąt kadzielnic, i ty, i Aaron, każdy z kadzielnicą swoją. 18 Wziął tedy każdy kadzielnicę swoję, a włożywszy w nią ognia nakładli w nią kadzidła; i stanęli u drzwi namiotu zgromadzenia Mojżesz i Aaron. 19 Ale Kore już był zebrał przeciwko nim wszystkę rotę do drzwi namiotu zgromadzenia; tedy chwała Pańska ukazała się wszystkiemu ludowi. 20 I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona, mówiąc: 21 Odłączcie się z pośrodku zebrania tego, abym je nagle zatracił. 22 Lecz oni upadli na oblicza swe i rzekli: O Boże, Boże Duchów, i wszelkiego ciała! człowiek jeden zgrzeszył, a na wszystekże lud gniewać się będziesz? 23 Tedy rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 24 Rzecz do zgromadzenia, a mów: Odstąpcie od namiotu Korego, Datana i Abirona. 25 A wstawszy Mojżesz, szedł do Datana i Abirona; i szli za nim starsi Izraelscy. 26 I rzekł do zgromadzenia, mówiąc: Odstąpcie, proszę, od namiotów mężów tych niepobożnych, ani się dotykajcie wszystkiego, co ich jest, byście snać nie zginęli we wszystkich grzechach ich. 27 I odstąpili od namiotu Korego, Datana i Abirona zewsząd. Ale Datan i Abiron wyszedłszy stali u drzwi namiotów swoich, i żony ich, i synowie ich, i maluczcy ich. 28 Tedy rzekł Mojżesz: Po tem poznacie, że mię Pan posłał, abym czynił te wszystkie sprawy, a że nic z domysłu serca swego nie czynię; 29 Jeźliże tak, jako inni ludzie umierają, pomrą ci, a zwykłem innych ludzi karaniem, karani będą, nie posłał mię Pan; 30 Ale jeźliż co nowego uczyni Pan, że otworzy ziemia usta swe, i pożre je i wszystkiego co mają, i zstąpią żywo do piekła, tedy poznacie, że rozdraźnili ci mężowie Pana. 31 I stało się, gdy przestał mówić wszystkich tych słów, że się rozstąpiła ziemia pod nimi; 32 A otworzywszy ziemia paszczękę swoję, pożarła je, i domy ich, ze wszystkimi ludźmi, którzy byli przy Korem, i wszystkie majętności ich. 33 I zstąpili oni ze wszystkiem co mieli, żywo do piekła, i okryła je ziemia, i poginęli z pośrodku zgromadzenia. 34 Wszyscy zaś Izraelitowie, którzy byli około nich, uciekali na krzyk ich, bo mówili: By snać nie pożarła i nas ziemia. 35 Wyszedł także ogień od Pana, i spalił onych dwieście i pięćdziesiąt mężów, którzy ofiarowali kadzenie.
  • Pwt 1:35-36 : 35 Zaiste żaden z ludu tego narodu złego, nie ogląda onej ziemi dobrej, którąm przysiągł dać ojcom waszym; 36 Oprócz Kaleba, syna Jefunowego, ten ją ogląda, i temu dam ziemię, którą deptał, i synom jego, przeto że cale szedł za Panem.
  • Pwt 4:3-4 : 3 Oczy wasze widziały, co uczynił Pan dla Baal fegora, jako każdego męża, który się udawał za Baal fegorem, wytracił Pan, Bóg twój, z pośrodku was. 4 A wy, którzyście trwali przy Panu, Bogu waszym, żyjecie wszyscy aż do dnia dzisiejszego.
  • Ps 77:5 : 5 Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
  • Ps 77:11-12 : 11 I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę. 12 Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
  • Ps 103:18 : 18 Którzy strzegą przymierza jego, i pamiętają na przykazanie jego, aby je czynili.
  • Ps 105:5 : 5 Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
  • 2 P 2:4-9 : 4 Albowiem jeźli Bóg Aniołom, którzy byli zgrzeszyli, nie przepuścił, ale strąciwszy ich do piekła, podał łańcuchom ciemności, aby byli zachowani na sąd: 5 Także i pierwszemu światu nie przepuścił, ale Noego samoósmego, kaznodzieję sprawiedliwości, zachował, przywiódłszy potop na świat niepobożnych; 6 I miasta Sodomczyków i Gomorry w popiół obróciwszy podwróceniem potępił, wystawiwszy je na przykład tym, którzy by niepobożnie żyli; 7 A sprawiedliwego Lota, onych niezbożników rozpustnem obcowaniem strapionego, wyrwał. 8 Albowiem widzeniem i słyszeniem on sprawiedliwy mieszkając między nimi, dzień po dniu duszę sprawiedliwą uczynkami ich niezbożnymi trapił. 9 Umie Pan pobożnych z pokuszenia wyrywać, a niesprawiedliwych na dzień sądu ku karaniu chować;
  • Ps 143:5 : 5 Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 119:53-56
    4 wersety
    80%

    53Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.

    54Są mi ustawy twoje pieśniami w domu pielgrzymstwa mego.

    55Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.

    56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.

  • 102Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.

  • 76%

    152Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.

    153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.

  • Ps 119:49-51
    3 wersety
    76%

    49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.

    50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.

    51Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają; wszakże się od zakonu twego nie uchylam.

  • 156Wielkie są litości twoje, Panie! według sądów twoich ożyw mię.

  • 11I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.

  • 6Wspomnij na litości twoje, Panie! i na miłosierdzia twoje, które są od wieku.

  • Ps 119:75-76
    2 wersety
    74%

    75Znam, Panie! iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie utrapił.

    76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.

  • 106Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.

  • 43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.

  • 174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.

  • Ps 119:15-16
    2 wersety
    73%

    15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.

    16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.

  • Ps 119:66-67
    2 wersety
    73%

    66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.

    67Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.

  • 30Obrałem drogę prawdy, a sądy twoje przekładam sobie.

  • Ps 119:39-40
    2 wersety
    73%

    39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.

    40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.

  • 93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.

  • 47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.

  • 73%

    159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.

    160Najprzedniejsza rzecz słowa twego jest prawda, a na wieki trwa wszelki sąd sprawiedliwości twojej.

  • 59Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.

  • 149Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.

  • 5Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.

  • 120Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.

  • 7Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.

  • 11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.

  • 22Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.

  • 141Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.

  • 5Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.

  • 23Albowiem wszystkie sądy jego są przed obliczem mojem i ustawy jego, nie odstąpiłem od nich.

  • Lm 3:20-21
    2 wersety
    72%

    20Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.

    21Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.

  • 13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.

  • 19W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.

  • Ps 119:61-62
    2 wersety
    72%

    61Hufy niepobożnych złupiły mię; ale na zakon twój nie zapominam.

    62O północy wstaję, abym cię wysławiał w sądach sprawiedliwości twojej.

  • 137Sprawiedliwyś ty, Panie! i prawdziwy w sądach twoich.

  • 143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.

  • 20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.

  • 22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.

  • 108Panie! dobrowolne śluby ust moich przyjmij proszę za wdzięczne, a sądów twoich naucz mię.