Ksiega Psalmów 119:21
Wytraciłeś pysznych; przeklęci są ci, którzy błądzą od rozkazań twoich.
Wytraciłeś pysznych; przeklęci są ci, którzy błądzą od rozkazań twoich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
23I książęta zasiadają, a mówią przeciwko mnie; wszakże sługa twój rozmyśla w ustawach twoich.
118Podeptałeś wszystkich, którzy się obłądzili od ustaw twoich; albowiem jest kłamliwa zdrada ich.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
51Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają; wszakże się od zakonu twego nie uchylam.
78Niech będą zawstydzeni pyszni, przeto, że mię chytrze podwrócić chcieli; ale ja rozmyślać będę w przykazaniach twoich.
69Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
67Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
85Pyszni pokopali mi doły, co nie jest według zakonu twojego.
86Wszystkie przykazania twoje są prawdą; bez przyczyny mię prześladują; ratujże mię.
39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
110Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
20I pośle Pan na cię przeklęstwo, trwogę, i zgubę we wszystkiem, do czego ściągniesz rękę twoję, i co czynić będziesz; aż cię wygładzi, i aż zaginiesz nagle dla złości spraw twoich, któremiś mię odstąpił.
158Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
115Odstąpcież odemnie złośnicy, abym strzegł rozkazania Boga mojego.
12Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.
11Pożądliwsze nad złoto, i nad wiele najwyborniejszego złota, i słodsze nad miód i nad plastr miodowy.
12Sługa też twój bywa oświecony przez nie; a kto ich przestrzega, odnosi zapłatę wielką.
13Ale występki któż zrozumie? od tajemnych występków oczyść mię.
6Tedy nie będę zawstydzony, gdy się będę oglądał na wszystkie rozkazania twoje.
22Albowiem błogosławieni od Pana odziedziczą ziemię; ale przeklęci od niego będą wykorzenieni.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
65Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;
1Psalm Dawidowy ku przypominaniu.
17Ponieważ masz w nienawiści karność, i zarzuciłeś słowa moje za się.
17Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, przetoż prawo i sąd będą cię trzymać.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot i Seminit psalm Dawidowy.
11Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.
25Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;
101Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.
102Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.
1Halleluja. Błogosławiony mąż, który się Pana boi, a w przykazaniach jego ma wielkie kochanie.
15Lecz jeźli posłuszny nie będziesz głosu Pana, Boga twego, abyś strzegł i czynił wszystkie przykazania jego i ustawy jego, które ja przykazuję tobie dziś, tedy przyjdą na cię wszystkie te przeklęstwa, i ogarną cię.
24Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni.
5Zachowaj mię, Panie! od rąk bezbożnika; od męża okrutnego strzeż mię, którzy myślili podwrócić nogi moje.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
24Karz mię, Panie! ale łaskawie, nie w gniewie swym, byś mię snać wniwecz nie obrócił.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
12Nie zabijajże ich, aby nie zapomniał lud mój; ale ich rozprosz mocą twoją, i zrzuć ich, tarczo nasza, o Panie!
22A gdybyście pobłądzili, i nie uczynilibyście wszystkich przykazań tych, które rozkazał Pan przez Mojżesza;
22Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?
28Niechże oni przeklinają, ty błogosław; którzy powstali, niech będą zawstydzeni, aby się weselił sługa twój.
151Bliskoś ty jest, Panie! a wszystkie przykazania twoje są prawdą.
23Jam rzekł w uciekaniu mojem: Odrzuconym jest od oczów twych; aleś ty wysłuchał głos modlitw moich, gdym wołał do ciebie.
20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.