Ksiega Hioba 41:22

Polska Biblia Gdanska

Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 39:19 : 19 Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.
  • Hi 40:16 : 16 Pod cienistem drzewem lega w skrytościach trzciny i błota.
  • Oz 13:14 : 14 Z ręki grobu wybawię ich, od śmierci wykupię ich. O śmierci! będę śmiercią twoją; o grobie! będę skażeniem twojem; żałość skryta będzie od oczów moich.
  • 1 Kor 15:55-57 : 55 Gdzież jest, o śmierci! bodziec twój? Gdzież jest, piekło! zwycięstwo twoje? 56 Lecz bodziec śmierci jest grzech, a moc grzechu jest zakon. 57 Ale niech będą Bogu dzięki, który nam dał zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 23Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.

  • 21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

  • Hi 39:19-23
    5 wersety
    75%

    19Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.

    20Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

    21Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.

    22Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?

    23Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.

  • Hi 40:16-18
    3 wersety
    74%

    16Pod cienistem drzewem lega w skrytościach trzciny i błota.

    17Okrywają go drzewa cieniste cieniem swoim, a ogarniają go wierzby nad potokami.

    18Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją.

  • Hi 15:26-27
    2 wersety
    73%

    26Natrze nań na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.

    27Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.

  • Hi 18:11-14
    4 wersety
    72%

    11Zewsząd go straszyć będą strachy, a nacierać będą na nogi jego.

    12Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.

    13Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.

    14Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • 24Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

  • Hi 33:19-21
    3 wersety
    71%

    19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

    20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

    21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  • 25I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.

  • Hi 20:25-26
    2 wersety
    71%

    25Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.

    26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

  • Hi 20:13-14
    2 wersety
    71%

    13Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

    14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

  • Hi 41:14-15
    2 wersety
    70%

    14Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.

    15Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.

  • 9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • 21Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.

  • 21Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.

  • 25Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami.

  • 22I będą żywotem duszy twojej, a ozdobą szyi twojej.

  • 19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

  • 23Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego?

  • 17Toć jest, com ja obaczył, że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze wszystkiej pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.

  • 5Śpiewajcież Panu święci jego, a wysłuchajcie pamiątkę świętobliwości jego.

  • 4Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.

  • 12Dech jego węgle rozpala, a płomień z ust jego wychodzi.

  • 30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 24Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

  • 20

  • 1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.

  • 4Ulękło się serce moje, strach mię ogarnął; noc rozkoszy moich obróciła mi się w lękanie.

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • 18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

  • 22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

  • 13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

  • 8To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.