Ksiega Przyslów 5:23
Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.
Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
16Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
31Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.
32Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
2Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
26Gdyby się odwrócił sprawiedliwy od sprawiedliwości swojej, a czyniąc nieprawość w temby umarł, dla nieprawości swojej, którą czynił, umrze.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
12Ale jeźli nie usłuchają, od miecza zejdą, a pomrą bez umiejętności.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
18Gdyby się odwrócił sprawiedliwy od sprawiedliwości swojej, a czyniłby nieprawość, umrze dla niej;
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
16Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.
12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
17Nie bądź nader niepobożnym, ani nazbyt głupim; przeczżebyś miał umrzeć przed czasem swoim?
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
2Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
15Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.
25Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
20Także jeźliby się odwrócił sprawiedliwy od sprawiedliwości swojej, a czyniłby nieprawość, a Jabym położył zawadę przed nim, i takby umarł, a tybyś go nie napomniał: w grzechu swym umrze, a nie przyjdą na pamięć sprawiedliwości jego, które czynił, lecz krwi jego z ręki twojej szukać będę.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.
13Nie odejmuj od młodego karności; bo jeźli go ubijesz rózgą, nie umrze.
32Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.
10Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.
22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.
23I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.
21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.
19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:
5Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
3Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.