Ksiega Przyslów 26:20

Polska Biblia Gdanska

Gdy niestaje drew, gaśnie ogień; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 16:28 : 28 Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
  • Prz 22:10 : 10 Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
  • Jk 3:6 : 6 I język jest ogień i świat niesprawiedliwości; takci jest postanowiony język między członkami naszemi, który szpeci wszystko ciało i zapala koło urodzenia naszego, i bywa zapalony od ognia piekielnego.
  • Prz 26:22 : 22 Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 26:21-23
    3 wersety
    85%

    21Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.

    22Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

    23Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.

  • Prz 26:17-19
    3 wersety
    75%

    17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.

    18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:

    19Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?

  • Prz 16:27-28
    2 wersety
    72%

    27Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.

    28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.

  • Prz 11:12-14
    3 wersety
    72%

    12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.

    13Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy.

    14Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.

  • 14Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.

  • 10Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.

  • 8Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

  • 19Kto objawia tajemnicę, zdradliwie się obchodzi; przetoż z tymy, którzy pochlebiają wargami swemi, nie miej towarzystwa.

  • 18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.

  • 3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.

  • 1Lepszy jest kęs suchego chleba a w pokoju, niżeli pełen dom nabitego bydła ze swarem.

  • 19Świadka fałszywego, który mówi kłamstwo, i tego, który sieje rosterki między braćmi.

  • Prz 10:18-19
    2 wersety
    67%

    18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.

    19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.

  • 20Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.

  • Prz 25:23-24
    2 wersety
    66%

    23Jako wiatr północny deszcz przynosi: tak przynosi twarz gniewliwą język uszczypliwy.

    24Lepiej mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.

  • 18Każdy, kto mówi fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu swemu, jest jako młot, i miecz, i strzała ostra.

  • 27Izaż może kto brać ogień do zanadrzy swoich, aby szaty jego nie zgorzały?

  • 20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.

  • 30Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.

  • 22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.

  • Prz 25:8-9
    2 wersety
    65%

    8Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój.

    9Prowadź do końca sprawę swoję z przyjacielem twoim, a tajemnicy drugiego nie objawiaj;

  • 3Który nie obmawia językiem swoim, nic złego nie czyni bliźniemu swemu, ani zelżywości kładzie na bliźniego swego.

  • 65%

    5Tak i język mały jest członek, wszakże bardzo się wynosi. Oto maluczki ogień, jako wielki las zapala!

  • 9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.

  • 10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.

  • 18Albowiem gdy się niepobożność jako ogień roznieci, pożre głóg i ciernie: potem zapali gęstwinę lasu, skąd się rozwieją jako dym na powietrzu.

  • 11Jeźli ukąsi wąż przed zaklęciem, nic nie pomogą słowa zaklinacza.

  • 23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.

  • 20Albowiem nie mówią o pokoju; ale przeciwko spokojnym na ziemi zdradliwe słowa zmyślają.

  • 1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.

  • 9Kto przenosi kamienie, urazi się niemi; a kto łupie drwa, niebezpieczen jest od nich.

  • 6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.

  • 16Bo gdzie jest zawiść i zajątrzenie, tam i rozterki, i wszelka zła sprawa.

  • 21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

  • 31I będzie mocarz jako zgrzebia, a ten, który go uczynił, jako iskra; i zapalą się oboje pospołu, a nie będzie, ktoby zagasił.

  • 6Jeźliby wyszedł ogień, a trafiłby na ciernie, i spaliłby stóg, albo stojące zboże, albo pole samo, koniecznie nagrodzi ten, co zapalił, co zgorzało.