Ksiega Przyslów 6:27

Polska Biblia Gdanska

Izaż może kto brać ogień do zanadrzy swoich, aby szaty jego nie zgorzały?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 31:9-9 : 9 Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego: 10 Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają. 11 Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna, 12 Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.
  • Oz 7:4-7 : 4 Wszyscy zgoła cudzołożą, są jako piec rozpalony od piekarza, który przestaje czuć, gdy zaczynił ciasto, ażby ukisiało. 5 W dzień króla naszego w chorobę go wprawiają książęta łagwiami wina, tak że i on rękę swą z naśmiewcami wyciąga. 6 Bo przyłożyli serce swe do zasadzek, jako piec rozpalony; całą noc śpi piekarz ich, a z poranku gore jako płomień ognia. 7 Wszyscy zgoła rozpalili się jako piec, a pożerają sędziów swoich; wszyscy królowie ich upadają, niemasz między nimi, ktoby wołał do mnie.
  • Jk 3:5 : 5 Tak i język mały jest członek, wszakże bardzo się wynosi. Oto maluczki ogień, jako wielki las zapala!

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 6:28-30
    3 wersety
    89%

    28Izaż może kto chodzić po rozpalonym węglu, aby się nogi jego nie poparzyły?

    29Tak kto wchodzi do żony bliźniego swego, nie będzie bez winy, ktokolwiek się jej dotknie.

    30Nie kładą hańby na złodzieja, jeżliż co ukradnie, chcąc nasycić duszę swoję, będąc głodnym;

  • Prz 6:24-26
    3 wersety
    78%

    24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.

    25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.

    26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

  • 6Jeźliby wyszedł ogień, a trafiłby na ciernie, i spaliłby stóg, albo stojące zboże, albo pole samo, koniecznie nagrodzi ten, co zapalił, co zgorzało.

  • 20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

  • 18Albowiem gdy się niepobożność jako ogień roznieci, pożre głóg i ciernie: potem zapali gęstwinę lasu, skąd się rozwieją jako dym na powietrzu.

  • 27Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.

  • 21Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.

  • 18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:

  • 21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

  • Prz 6:32-34
    3 wersety
    71%

    32Lecz cudzołożący z niewiastą głupi jest, a kto chce zatracić duszę swoję, ten to czyni.

    33Karanie i zelżywość odniesie, a hańba jego nie będzie zgładzona.

    34Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzień pomsty.

  • Pnp 8:6-7
    2 wersety
    70%

    6Przyłóż mię jako pieczęć na serce swoje, jako sygnet do ramienia swego! albowiem miłość mocna jest jako śmierć, twarda jako grób zawistna miłość; węgle jej jako węgle ogniste i jako płomień gwałtowny.

    7Wody wielkie nie mogłyby zagasić tej miłości, ani rzeki zatopić; choćby kto wszystkę majętność domu swego dał za takową miłość, byłby pewnie wzgardzony.

  • 13Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.

  • 14Kto by też pojął córkę z matką jej, sprośna rzecz jest; ogniem spalą onego i onę, aby nie była ta sprośność między wami.

  • 16Kto ją kryje, kryje wiatr, a wonią wyda; jako olejek wonny w prawej ręce jego.

  • Jk 3:5-6
    2 wersety
    70%

    5Tak i język mały jest członek, wszakże bardzo się wynosi. Oto maluczki ogień, jako wielki las zapala!

    6I język jest ogień i świat niesprawiedliwości; takci jest postanowiony język między członkami naszemi, który szpeci wszystko ciało i zapala koło urodzenia naszego, i bywa zapalony od ognia piekielnego.

  • Prz 30:19-20
    2 wersety
    69%

    19Drogi orlej na powietrzu, drogi wężowej na skale, drogi okrętowej w pośród morza, i drogi mężowej z panną.

    20Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku.

  • 12Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

  • 69%

    5Nie wierzcie przyjacielowi, ani ufajcie wodzowi; przed tą, która leży na łonie twojem, strzeż drzwi ust swoich.

  • 14Oto są jako plewa; ogień popali ich, nie wybawią ani duszy swej z mocy płomienia; nie zostanie węgla do ogrzania się, ani ognia, coby posiedzieć przy nim.

  • 14Boże mój! uczyńże ich jako koło, i jako źdźbło przed wiatrem.

  • 16Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.

  • 4Oto ogniowi podane bywa na strawienie; gdy oba końce jego ogień strawi, a pośrodek jego ogore, azaż się na co przyda?

  • 11Także będąli dwaj społu leżeć, zagrzeją się; ale jeden jakoż się zagrzeje?

  • 20Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.

  • 29Albowiem Bóg nasz jest ogniem trawiącym.

  • 26I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.

  • 6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

  • 68%

    6Szukajcie Pana, a żyć będziecie, by snać domu Józefowego nie przeniknął jako ogień, i nie pochłonął Betel, a nie byłby, ktoby ugasił;

  • 13A złączyłby się inszy z nią złączeniem nasienia, a byłoby to skryte przed oczyma męża jej, i taiłaby się, będąc splugawioną, a świadka by nie było przeciwko niej, aniby jej zastano;

  • 5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

  • 32Ani jako niewiasta cudzołożąca, która mimo męża swego obcych przypuszcza.

  • 8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

  • 68%

    4A i z tych jeszcze wziąwszy wrzuć je w pośród ognia, i spal je w ogniu, skąd wynijdzie ogień na wszystek dom Izraelski.

  • 3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

  • 11Oto wy wszyscy, którzy rozniecacie ogień, a przepasujecie się iskrami, chodźcież w światłości ognia waszego, i w iskrach, któreście rozniecili; z ręki mojej wam się to stanie, że w boleści leżeć będziecie.

  • 9Ale jeźli się wstrzymać nie mogą, niechże w stan małżeński wstąpią; boć lepiej w stan małżeński wstąpić, niż upalenie cierpieć.

  • 10A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

  • 24Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,

  • 23Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.

  • 9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.

  • 31I będzie mocarz jako zgrzebia, a ten, który go uczynił, jako iskra; i zapalą się oboje pospołu, a nie będzie, ktoby zagasił.