Ksiega Przyslów 25:27

Polska Biblia Gdanska

Jako jeść wiele miodu nie jest rzecz dobra: tak szukanie własnej sławy jest niesławne.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 27:2 : 2 Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.
  • J 5:44 : 44 Jakoż wy możecie wierzyć, chwałę jedni od drugich przyjmując, ponieważ chwały, która jest od samego Boga, nie szukacie?
  • 2 Kor 12:1 : 1 Wprawdzieć mi się chlubić nie jest pożyteczno: jednak przyjdę do widzenia i objawienia Pańskiego.
  • 2 Kor 12:11 : 11 Stałem się głupim, chlubiąc się; wyście mię do tego przymusili. Bom ja od was miał być chwalony, ponieważem nie był podlejszym, niżeli oni bardzo wielcy Apostołowie, chociażem nic nie jest.
  • Flp 2:3 : 3 Nic nie czyniąc spornie, albo przez próżną chwałę, ale w pokorze jedni drugich mając za wyższych nad się.
  • Prz 25:16 : 16 Znajdzieszli miód, jedzże, ileć potrzeba, by snać objadłszy się go nie zwrócił.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 25:16-17
    2 wersety
    77%

    16Znajdzieszli miód, jedzże, ileć potrzeba, by snać objadłszy się go nie zwrócił.

    17Powściągnij nogę twoję od domu bliźniego twego, by snać będąc ciebie syt, nie miał cię w nienawiści.

  • Prz 27:1-2
    2 wersety
    73%

    1Nie chlub się ze dnia jutrzejszego; bo nie wiesz, coć przyniesie dzień dzisiejszy.

    2Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.

  • 13Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;

  • 23Tak mówi Pan: Niech się nie chlubi mądry z mądrości swojej, i niech się nie chlubi mocarz z mocy swojej, i niech się nie chlubi bogaty z bogactw swoich;

  • 2Sława to Boża, taić sprawę; ale sława królów, wywiadywać się rzeczy.

  • 28Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru.

  • 7Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.

  • 23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.

  • 17Kto się tedy chlubi, niech się Panu chlubi.

  • 16Nie bądź nazbyt sprawiedliwym, ani nazbyt mądrym; przeczżebyś miał do zguby przychodzić?

  • Prz 19:10-11
    2 wersety
    70%

    10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.

    11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.

  • 6Nie udawaj się za zacnego przed królem, a na miejscu wielmożnych nie stawaj;

  • 26Jako źródło nogami pomącone, albo zdrój zepsuty: tak sprawiedliwy, który upada przed niezbożnym.

  • 6Nie dobrać to chluba wasza. Azaż nie wiecie, iż trochę kwasu wszystko zaczynienie zakwasza?

  • 2Przewrotność niepobożnego świadczy w sercu mojem: Niemasz bojaźni Bożej przed oczyma jego.

  • 14Złe to, złe to, mówi ten, co kupuje, a odszedłszy, ali się chlubi.

  • 29Aby się nie chlubiło żadne ciało przed obliczem jego.

  • 12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.

  • Prz 23:3-4
    2 wersety
    69%

    3Nie pragnij łakoci jego ; bo są pokarmem obłudnym.

    4Nie staraj się, abyś się zbogacił; owszem, zaniechaj opatrzności twojej.

  • 69%

    4Ale każdy niechaj własnego swego uczynku doświadcza, a tedy sam w sobie chwałę mieć będzie, a nie w drugim.

  • 3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.

  • 10Gdzie wiele majętności, wiele bywa tych, co ją jedzą. Cóż tedy za pożytek Panu z tego? jedno że na nie patrzy oczyma swemi.

  • 24Nikt niechaj nie szuka tego, co jest jego, ale każdy, co jest bliźniego.

  • 8Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój.

  • 27Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań.

  • 27Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.

  • Prz 28:11-12
    2 wersety
    68%

    11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.

    12Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława; ale gdy powstawają niepobożni, kryje się człowiek.

  • 26Nie bądźmy chciwi próżnej chwały, jedni drugich wyzywając, jedni drugim zajrząc.

  • Prz 16:18-19
    2 wersety
    68%

    18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.

    19Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.

  • 26Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.

  • 7Wszystka praca człowiecza jest dla gęby jego, a wszakże dusza jego nie może się nasycić.

  • 17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

  • 68%

    5Dopieroż człowiek opiły, przewrotny i hardy nie ostoi się w mieszkaniu swojem, który rozszerza jako piekło duszę swoję, a jest jako śmierć, która się nie może nasycić, choćby zgromadził do siebie wszystkie narody, a zebrał do siebie wszystkich lud zi.

  • 68%

    18Ktoć z samego siebie mówi, chwały własnej szuka; ale kto szuka chwały tego, który go posłał, ten jest prawdziwy, a nie masz w nim niesprawiedliwości.

  • 7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.

  • 25Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, jakoby tego ujść.

  • 12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.

  • 2Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.

  • 5Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.

  • 10Albowiem i to, co chwałę miało, nie miało chwały w tej części, co się tknie onej przewyższającej chwały.

  • 35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.

  • 21Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.

  • 2Gdy któremu człowiekowi Bóg dał bogactwa, i majętność, i sławę, tak że na niczem nie schodzi duszy jego, czegokolwiek żąda, jednak nie daje mu Bóg mocy pożywać tego: ale obcy człowiek pożera je. Toć jest marność i bieda ciężka.

  • 5Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.