Ksiega Przyslów 20:27

Polska Biblia Gdanska

Dusza ludzka jest pochodnią Pańską, która doświadcza wszystkich skrytości wnętrznych.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Kor 2:11 : 11 Bo któż z ludzi wie, co jest w człowieku, tylko duch człowieczy, który w nim jest? Także też i tego, co jest w Bogu, nikt nie wie, tylko Duch Boży.
  • 2 Kor 4:2-6 : 2 Aleśmy się odrzekli skrytej sromoty, nie obchodząc się chytrze, ani fałszując słowa Bożego; ale objawieniem prawdy zalecając samych siebie u każdego sumienia ludzkiego przed obliczem Bożem. 3 Jeźli tedy zakryta jest Ewangielija nasza, zakryta jest przed tymi, którzy giną. 4 W których bóg świata tego oślepił zmysły, to jest w niewiernych, aby im nie świeciła światłość Ewangielii chwały Chrystusowej, który jest wyobrażeniem Bożem. 5 Albowiem nie samych siebie opowiadamy, ale Chrystusa Jezusa, że jest Panem, a samych siebie sługami waszymi dla Jezusa. 6 Ponieważ Bóg, który rzekł, aby się z ciemności światłość rozświeciła, ten się rozświecił w sercach naszych ku rozświeceniu (w nas) znajomości chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.
  • Hbr 4:12-13 : 12 Boć żywe jest słowo Boże i skuteczne, i przeraźliwsze nad wszelki miecz po obu stronach ostry, i przenikające aż do rozdzielenia i duszy, i ducha, i stawów, i szpików, i rozeznawające myśli i zdania serdeczne. 13 A nie masz żadnego stworzenia, które by nie było jawne przed obliczem jego; owszem wszystkie rzeczy obnażone są i odkryte oczom tego, o którym mówimy.
  • Prz 20:30 : 30 Złemu są lekarstwem siności ran, i razy przenikające do wnętrzności żywota jego.
  • Rz 2:15 : 15 Którzy ukazują skutek zakonu, napisany na sercach swych, z poświadczaniem sumienia ich i myśli wespół siebie oskarżających albo też wymawiających,
  • Rdz 2:7 : 7 Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
  • Hi 32:8 : 8 Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
  • 1 J 3:19-21 : 19 A przez to poznajemy, iż z prawdy jesteśmy i przed nim uspokojemy serca nasze. 20 Bo jeźliby nas potępiało serce nasze, daleko większy jest Bóg niż serce nasze i wie wszystko. 21 Najmilsi! jeźliby serce nasze nas nie potępiało, ufanie mamy ku Bogu;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.

  • Prz 16:1-2
    2 wersety
    73%

    1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.

    2Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.

  • 5Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.

  • 14Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?

  • Prz 21:1-2
    2 wersety
    70%

    1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.

    2Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.

  • 10Ja Pan, który się badam serca, i doświadczam nerek, tak abym każdemu oddał według drogi jego, i według owocu spraw jego.

  • 21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • 1 Kor 2:10-11
    2 wersety
    69%

    10Ale nam to Bóg objawił przez Ducha swojego; albowiem duch wszystkiego się bada, i głębokości Bożych.

    11Bo któż z ludzi wie, co jest w człowieku, tylko duch człowieczy, który w nim jest? Także też i tego, co jest w Bogu, nikt nie wie, tylko Duch Boży.

  • 24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?

  • 28Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa.

  • 11Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.

  • 21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.

  • 21Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.

  • 28Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

  • 20Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia niepobożnych zgaśnie.

  • 36Jeźli tedy wszystko ciało twoje jasne będzie, nie mając jakiej cząstki zaćmionej, będzieć wszystko tak jasne, że cię jako świeca blaskiem oświeci.

  • 21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

  • 36Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?

  • 6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 26Król mądry rozprasza niezbożnych, i przywodzi na nich pomstę.

  • 9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.

  • 23Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,

  • 1Brzemię słowa Pańskiego nad Izraelem. Tak mówi Pan, który rozpostarł niebiosa, a ugruntował ziemię, który tworzy ducha człowieczego we wnętrznościach jego:

  • 3Tygiel srebra a piec złota doświadcza; ale Pan serc dośwadcza.

  • 3Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;

  • 6Tobie, tobiem samemu zgrzeszył, i złem przed oczyma twemi uczynił, abyś był sprawiedliwy w mowie twojej, i czystym w sądzie twoim.

  • 10W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 29Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.

  • 23Wiem, Panie! że nie jest w mocy człowieka droga jego, ani jest w mocy męża tego, który chodzi, aby sprawował postępki swe.

  • 3Wysokość niebios, i głębokość ziemi, i serce królów nie są doścignione.

  • 22On odkrywa rzeczy głębokie i skryte, zna, co jest w ciemnościach, a światłość z nim mieszka.

  • 9Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.

  • 33A nikt świecę zapaliwszy, nie stawia jej w skrytości, ani pod korzec, ale na świecznik, aby ci, którzy wchodzą, światło widzieli.

  • 14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

  • 16A żaden zapaliwszy świecę, nie nakrywa jej naczyniem, ani jej kładzie pod łoże, ale ją stawia na świeczniku, aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło.

  • 19Jako się w wodzie twarz przeciwko twarzy ukazuje: tak serce człowiecze przeciw człowiekowi.

  • 7Albowiem jako on ciebie waży w myśli swej, tak ty waż pokarm jego. Mówić: Jedz i pij, ale serce jego nie jest z tobą.

  • 21Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,

  • 2Spróbuj mię, Panie! i doświadcz mię: wypław ogniem nerki moje i serce moje.

  • 3Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre.

  • 31I napełnił go Duchem Bożym, mądrością, i umiejętnością wszelkiego rzemiosła;

  • 11Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.

  • 21Tygiel srebra a piec złota doświadcza, a człowieka wieść sławy jego.

  • 20I powiedział, że co pochodzi z człowieka, to pokala człowieka.

  • 27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.

  • 26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.