Ksiega Hioba 12:10

Polska Biblia Gdanska

W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Dz 17:28 : 28 Albowiem w nim żyjemy i ruszamy się, i jesteśmy, jako i niektórzy z waszych poetów powiedzieli: Żeśmy i my rodziną jego.
  • Lb 16:22 : 22 Lecz oni upadli na oblicza swe i rzekli: O Boże, Boże Duchów, i wszelkiego ciała! człowiek jeden zgrzeszył, a na wszystekże lud gniewać się będziesz?
  • Hi 27:3 : 3 Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,
  • Hi 33:4 : 4 Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
  • Hi 34:14-15 : 14 Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął: 15 Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.
  • Ps 146:3-4 : 3 Nie ufajcie w książętach, ani w żadnym synu ludzkim, w którym nie masz wybawienia. 4 Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.
  • Dn 5:23 : 23 Owszem, przeciwko Panu nieba podniosłeś się, i naczynie domu jego przyniesiono przed cię; a ty i książęta twoi, żony twoje, i założnice twoje, piliście wino z niego; nadto bogi srebrne i złote, miedziane, żelazne, drewniane, i kamienne, którzy nie widzą, ani słyszą, i nic nie wiedzą, chwaliłeś, a Boga, w którego ręku jest tchnienie twoje, i u którego są wszystkie drogi twoje, nie uczciłeś.
  • J 3:6 : 6 Co się narodziło z ciała, ciało jest, a co się narodziło z Ducha, duch jest.
  • Dz 17:25 : 25 Ani rękoma ludzkiemi chwalony bywa, jakoby czego potrzebował, ponieważ on daje wszystkim żywot i oddech, i wszystko.
  • Ps 104:29 : 29 Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.
  • Rdz 2:7 : 7 Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
  • Rdz 6:17 : 17 A Ja oto, Ja przywiodę potop wód na ziemię, ku wytraceniu wszelkiego ciała, w którem jest duch żywota pod niebem; wszystko, cokolwiek jest na ziemi, pozdycha.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 12:9
    80%

    9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?

  • Hi 27:3
    74%

    3Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

  • Hi 33:4
    73%

    4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.

  • Hi 34:13-15
    3 wersety
    73%

    13Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?

    14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

    15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • Iz 2:22
    72%

    22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • Ez 18:4
    71%

    4Oto dusze wszystkie moje są, jako dusza ojcowska tak i dusza synowska moje są; dusza, która grzeszy, ta umrze.

  • Hi 12:11
    71%

    11Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?

  • Rdz 2:7
    70%

    7Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.

  • Hi 32:8
    70%

    8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.

  • Hi 26:4
    70%

    4Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?

  • Iz 38:16
    70%

    16Panie! kto po nich i w nich żyć będzie, wszystkim znajomy będzie żywot dychania mego, żeś mi zdrowie przywrócił, a zachowałeś mię przy żywocie.

  • Ps 104:29-30
    2 wersety
    70%

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

    30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

  • Iz 42:5
    69%

    5Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.

  • Hi 14:10
    69%

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • Hi 10:12
    69%

    12Żywotem i miłosierdziem darowałeś mię, a opatrzność twoja strzegła ducha mego.

  • Ps 135:17
    69%

    17Uszy mają, a nie słyszą, ani mają tchnienia w ustach swoich.

  • Hi 15:13
    69%

    13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • Koh 3:21
    69%

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • Hi 10:8
    69%

    8Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.

  • Ps 145:16
    69%

    16Otwierasz rękę twoję, a nasycasz wszystko, co żyje, według upodobania twego.

  • Hi 24:22
    69%

    22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

  • Koh 12:7
    68%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • Hi 13:14
    68%

    14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?

  • Ps 66:9
    68%

    9Zachował przy zdrowiu duszę naszę, a nie dał się powinąć nodze naszej.

  • Ps 150:6
    68%

    6Niech wszelki duch chwali Pana! Halleluja.

  • Hi 37:7
    68%

    7Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.

  • Ps 146:4
    68%

    4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • Za 12:1
    68%

    1Brzemię słowa Pańskiego nad Izraelem. Tak mówi Pan, który rozpostarł niebiosa, a ugruntował ziemię, który tworzy ducha człowieczego we wnętrznościach jego:

  • Hi 5:10
    68%

    10Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;

  • Hi 12:13
    68%

    13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.

  • Prz 21:1
    68%

    1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.

  • 1 Sm 2:6
    67%

    6Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.

  • Dz 17:25
    67%

    25Ani rękoma ludzkiemi chwalony bywa, jakoby czego potrzebował, ponieważ on daje wszystkim żywot i oddech, i wszystko.

  • Hi 9:12
    67%

    12Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

  • Hi 12:15
    67%

    15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • Hi 23:13
    67%

    13Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

  • Hi 17:1
    67%

    1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • Jr 10:12
    67%

    12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.

  • Prz 16:1
    67%

    1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.

  • Prz 12:10
    67%

    10Sprawiedliwy ma na pieczy żywot bydlątka swego; ale serce niepobożnych okrutne jest.

  • Jr 10:23
    67%

    23Wiem, Panie! że nie jest w mocy człowieka droga jego, ani jest w mocy męża tego, który chodzi, aby sprawował postępki swe.

  • Ps 139:10
    67%

    10I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja.

  • Hi 4:9
    67%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • Hi 11:10
    67%

    10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

  • 1 Krn 29:12
    67%

    12I bogactwa, i sława od ciebie są, a ty panujesz nad wszystkimi, a w rękach twych jest moc i siła, i w ręce twojej jest wywyższyć i utwierdzić wszystko.

  • Rdz 7:22
    67%

    22Wszystko, którego tchnący duch żywota był w nozdrzach jego, ze wszystkiego, co na suszy było, pomarło.