Ksiega Hioba 27:3

Polska Biblia Gdanska

Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 2:7 : 7 Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
  • Hi 33:4 : 4 Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
  • Iz 2:22 : 22 Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?
  • Dz 17:25 : 25 Ani rękoma ludzkiemi chwalony bywa, jakoby czego potrzebował, ponieważ on daje wszystkim żywot i oddech, i wszystko.
  • Hi 32:8 : 8 Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:3-4
    2 wersety
    82%

    3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.

    4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • Hi 27:1-2
    2 wersety
    78%

    1Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

    2Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:

  • 18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

  • 16Panie! kto po nich i w nich żyć będzie, wszystkim znajomy będzie żywot dychania mego, żeś mi zdrowie przywrócił, a zachowałeś mię przy żywocie.

  • Hi 27:4-6
    3 wersety
    74%

    4Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.

    5Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.

    6Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.

  • 10W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

  • Hi 13:14-15
    2 wersety
    72%

    14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?

    15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

  • Hi 19:25-27
    3 wersety
    72%

    25Aczci ja wiem, iż Odkupiciel mój żyje, a iż w ostateczny dzień nad prochem stanie.

    26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;

    27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.

  • 11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

  • 72%

    7Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.

  • 14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

  • 13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • 19Pokądże się nie odwrócisz odemnie? a nie zaniechasz mię, ażbym przełknął ślinę moję?

  • 8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.

  • 1Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.

  • 12Żywotem i miłosierdziem darowałeś mię, a opatrzność twoja strzegła ducha mego.

  • 20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • Hi 7:15-16
    2 wersety
    70%

    15A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

    16Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.

  • 22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • 15A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

  • 7Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

  • 14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • Hi 6:10-11
    2 wersety
    69%

    10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

    11Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?

  • 10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • Hi 29:4-5
    2 wersety
    69%

    4Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;

    5Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, a około mnie dziatki moje;

  • 17A jakoż będzie mógł taki sługa Pana mego rozmówić się z takim Panem moim? Gdyż od tegoż czasu nie została we mnie siła, ani tchnienie zostało we mnie.

  • 20Tchnienie nozdrzy naszych, to jest pomazaniec Pański, pojmany jest w jamach ich, o którymeśmy mówili: W cieniu jego żyć będziemy między narodami.

  • 2Chwal, duszo moja! Pana. Chwalić będę Pana, pókim żyw; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.

  • 69%

    4Albowiem strzały Wszechmocnego tkwią we mnie, których jad wysuszył ducha mego, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.

  • 7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • 68%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • 3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.

  • 2Duch Pański mówił przez mię, a słowa jego przechodziły przez język mój.

  • 17Tchem moim brzydzi się żona moja, choć proszę przez synów żywota mego.

  • 21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.