Ksiega Hioba 19:17

Polska Biblia Gdanska

Tchem moim brzydzi się żona moja, choć proszę przez synów żywota mego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 2:9-9 : 9 I rzekła mu żona jego: A jeszczeż trwasz w uprzejmosci twojej? Złorzecz Bogu, a umrzyj. 10 I rzekł do niej: Tak właśnie mówisz, jako szalone niewiasty mawiają. Izali tylko dobre przyjmować będziemy od Boga, a złego przyjmować nie będziemy? W tem wszystkiem nie zgrzeszył Ijob usty swemi.
  • Hi 17:1 : 1 Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 19:13-16
    4 wersety
    83%

    13Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.

    14Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię.

    15Komornicy domu mego, i służebnice moje mają mię za obcego, cudzoziemcem stałem się w oczach ich.

    16Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi.

  • Hi 19:18-21
    4 wersety
    78%

    18I najlichsi pogardzają mną, a gdy powstaję, urągają mi.

    19Brzydzą się mną wszyscy najwierniejsi moi, a którychem umiłował, stali mi się przeciwnymi.

    20Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.

    21Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • 18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

  • 15Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

  • 12Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.

  • 3Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

  • 27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

  • Ps 38:9-11
    3 wersety
    68%

    9Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.

    10Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.

    11Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.

  • 15A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

  • Hi 31:9-10
    2 wersety
    68%

    9Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

    10Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

  • 10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

  • 19Pokądże się nie odwrócisz odemnie? a nie zaniechasz mię, ażbym przełknął ślinę moję?

  • 40Bywało to, że we dnie trapiło mię gorąco, a mróz w nocy, tak, że odchadzał sen mój od oczu moich.

  • 11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

  • 4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

  • 20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • Hi 30:18-19
    2 wersety
    67%

    18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

    19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 20Wejrzyż, Panie, bomci utrapiona, wnętrzności moje strwożone są, wywróciło się serce moje we mnie, przeto, żem była bardzo odporna; na dworze miecz osieraca, a w domu nic niemasz jedno śmierć.

  • 24Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;

  • 27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.

  • 3Już dziesięćkroć zawstydziliście mię, i nie wstydże was, że się tak zatwardzacie przeciwko mnie?

  • 21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

  • 8Bo dla ciebie ponoszę urąganie, a zelżywość okryła oblicze moje.

  • 12Przeczże mię piastowano na kolanach? a przeczżem ssał piersi?

  • 22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.

  • 13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?

  • Ps 102:4-5
    2 wersety
    67%

    4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

    5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 6Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?

  • 15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • 2Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?

  • 66%

    2Rozpierajcie się z matką waszą, rozpierajcie się; bo ona nie jest żoną moją, a Jam też nie jest mężem jej, póki nie odejmie wszeteczeństw swoich od oblicza swego, a cudzołóstw swych z pośród piersi swoich;

  • 16Przetoż ja płaczę; z oczów moich, z oczów moich, mówię, wody cieką, że jest daleko odemnie pocieszyciel, któryby ochłodził duszę moję, synowie moi wytraceni są, przeto, iż wziął górę nieprzyjaciel.

  • 18Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!

  • 14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?

  • 1Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.