Ksiega Psalmów 37:5
Spuść na Pana drogę twoję, a ufaj w nim, a on wszystko uczyni;
Spuść na Pana drogę twoję, a ufaj w nim, a on wszystko uczyni;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Ufaj w Panu, a czyń dobrze; mieszkajże na ziemi, a żyw się sprawiedliwie.
4Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego,
3Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.
6I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe.
7Poddaj się Panu, a oczekuj go; nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści w sprawach jego, na człowieka, który dokazuje, cokolwiek zamyśli.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
5Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj.
6We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje.
5Lękajcież się, a nie grzeszcie; rozmyślajcie w sercach swych, na łożach waszych, a umilkniecie. Sela.
23Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się.
22Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:
34Oczekuj Pana, i strzeż drogi jego, a on cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię; a oglądasz, gdy niepobożni, wytraceni będą.
8Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:
19Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.
8Spraw, abym rano słyszał miłosierdzie twoje, bo w tobie ufam; oznajmij mi drogę, którąbym miał chodzić; bo do ciebie podnoszę duszę moję.
7Błogosławiony mąż, który ufa w Panu, a Pan jest nadzieją jego.
3Człowieka spolegającego na tobie zachowywasz w pokoju, w pokoju mówię: bo w tobie ufa.
4Miejcie nadzieję w Panu aż na wieki; boć w Panu, w Panu jest skała wieczna.
9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
4A włożył w usta moje pieśń nową, chwałę należącą Bogu naszemu, co gdy wiele ich ogląda, ulękną się, a będą mieć nadzieję w Panu.
28Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.
8Lepiej mieć nadzieję w Panu, niżeli ufać w człowieku.
5Zatrzymuj kroki moje na drogach twych, aby się nie chwiały nogi moje.
26Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były.
4Niech wspomni na wszystkie ofiary twoje, a całopalenia twoje niech w popiół obróci. Sela.
15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
7Wszystko staranie wasze wrzuciwszy na niego, gdyż on ma pieczę o was.
5Wywiedź mię z sieci, którą zastawili na mię; boś ty jest mocą moją.
26Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.
7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
10Wiele boleści przypada na złośnika; ale ufającego w Panu miłosierdzie ogarnie.
8Zaiste jabym szukał Boga, Bogubym przełożył sprawę swoję;
7Boś go wystawił na rozmaite błogosławieństwo aż na wieki; rozweseliłeś go weselem oblicza twego.
7Nawróć się, duszo moja! do odpocznienia swego; albowiem ci Pan dobrze uczynił.
21W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.
31Droga Boża jest doskonała, wyrok Pański nader czysty, tarczą jest wszystkim, którzy w nim ufają.
14Oczekujże Pana, zmacniaj się, a on utwierdzi serce twoje; przetoż oczekuj Pana.
4Panie! daj mi poznać drogi twe, ścieżek twoich naucz mię.
1Psalm Dawidowy. Sądź mię, Panie! Boć ja w niewinności mojej chodzę, a w Panu ufając, nie zachwieję się.
8W Bogu wybawienie moje, i chwała moja skała mocy mojej; nadzieja moja jest w Bogu.
24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
30Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.
10Wszystkie ścieżki Pańskie są miłosierdzie i prawda tym, którzy strzegą przymierza jego, i świadectwa jego.
12Albowiem Pan Bóg jest słońcem i tarczą: tuć łaski i chwały Pan udziela, i nie odmawia, co jest dobrego, tym, którzy chodzą w niewinności. Panie zastępów! błogosławiony człowiek, który ma nadzieję w tobie.
3Ześlij światłość twoję, i prawdę twoję; te mię poprowadzą, i wprowadzą mię na świętą górę twoję, i do przybytków twoich,
13Da też Pan i doczesne dobra, a ziemia nasza wyda owoc swój. Sprawi, że sprawiedliwość przed twarzą jego pójdzie, gdy postawi na drodze nogi swoje.
9Izraelu! ufaj w Panu; bo on jest pomocnikiem ich i tarczą ich.
12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
8Ale ja w obfitości miłosierdzia twego wnijdę do domu twego, a pokłonię się w kościele twoim świętym, w bojaźni twojej.