Ksiega Hioba 36:24
Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.
Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
25Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka.
22Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?
23Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?
12Wspominajcie dziwne sprawy jego, które czynił, i cuda jego, i sądy ust jego.
17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?
5Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
14Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?
16Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich.
9A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy.
3Chwalebne i ozdobne dzieło jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki.
4Pamiątkę cudów swoich uczynił miłosierny a litościwy Pan.
6I moc strasznych uczynków twoich ogłaszać będą, i ja zacność twoję opowiadać będę,
19Wielki w radzie i możny w sprawie, ponieważ oczy twoje otworzone są na wszystkie drogi synów ludzkich, abyś oddał każdemu według dróg jego, i według owoców spraw jego;
7Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.
8Pamiętajcież na to, a wstydźcie się; przypuśćcie to do serca, o przestępnicy!
11Bo on według uczynku płaci człowiekowi, a według drogi jego każdemu nagradza.
21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.
5Spojrzyj w niebo, a obacz; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię.
6Jeźli zgrzeszysz, cóż uczynisz przeciwko niemu? a jeźliby były rozmnożone nieprawości twoje, cóż mu uczynisz?
3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.
3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.
4Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,
9Tedy przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły;
12Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?
16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
19Który nie ma względu na osoby książąt, i nie waży sobie więcej bogacza nad ubogiego; bo oni wszyscy są czynem rąk jego.
12Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
13Przypatrz się sprawie Bożej; bo któż może wyprostować, co on skrzywi?
9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
24O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
3Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz?
4Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?
6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.
5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.
34
5Pójdźcież, a oglądajcie sprawy Boże; straszny jest w sprawach swoich przy synach ludzkich.
2Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.
18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.
9Śpiewajcie mu, grajcie mu, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
29Widziałżeś męża rątszego w sprawach swoich? Takowyć przed królami staje, a nie staje przed podłymi.
24Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;
14Dopieroż nie wysłucha ciebie, ponieważ mówisz: Nie widzisz tego; osądźże się przed nim, a oczekuj go,
6Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.
31Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.
22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
12Aby oznajmili synom ludzkim mocy jego, a chwałę i ozdobę królestwa jego.
24
24Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.