Ksiega Izajasza 32:4
Serce głupich zrozumie umiejętność, a język jąkających się prędko i rzetelnie mówić będzie.
Serce głupich zrozumie umiejętność, a język jąkających się prędko i rzetelnie mówić będzie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.
11A wszakże jakoby nieznajomą mową, i językiem obcym mówił do ludu twego.
19Ludu okrutnego nie oglądasz, ludu głębokiej mowy, któregoś nie słyszał, i języka obcego, któregobyś nie rozumiał.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
5I nie będą więcej zwać nieszlachetnego szlachetnym, a skąpy nie będzie słyną szczodrym.
6Przeto, że nieszlachetny o nieszlachetności mówi, a serce jego zmyśla nieprawość, aby wykonał obłudność, a mówił przeciwko Panu zdrożnie; aby wyniszczył duszę łaknącego, a napój pragnącego odjął.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
10Oni cię nauczą i powiedząć, i z serca swego wypuszczą słowa.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
5Tedy się otworzą oczy ślepych, a uszy głuchych tworzone będą.
6Tedy poskoczy chromy jako jeleń, a niemych język śpiewać będzie; albowiem wody na puszczy wynikną, a potoki na pustyniach.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
18I usłyszą dnia onego głusi słowa ksiąg, a z mroku i z ciemności oczy ślepych patrzać będą.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
8Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
9Wszystkie są prawe rozumnemu, a uprzejme tym, którzy znajdują umiejętność.
28Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
24I staną się rozumnymi błądzący duchem, a szemracze nauczą się umiejętności.
4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
27Dnia onego otworza się usta twoje przy tym, który ujdzie; a będziesz mówił, i nie będziesz więcej niemym; i będziesz im dziwem, a poznają, żem Ja Pan.
9Także i wy, jeźlibyście językiem nie wydali mowy dobrze zrozumiałej, jakoż będzie zrozumiałe, co się mówi? albowiem będziecie tylko na wiatr mówić.
26A Ja uczynię, że język twój przylgnie do podniebienia twego, i będziesz niemy, a nie będziesz im mężem strofującym, przeto, że są domem odpornym.
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
4Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.
18Panie! niech nie będę pohańbiony, ponieważ cię wzywam; niech się zawstydzą niezbożni, i zamilkną w grobie.
10Głos książąt ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.