Ksiega Hioba 15:18
Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
3Cośmy słyszeli, i poznali, i co nam ojcowie nasi opowiadali.
4Nie zataimy tego przed synami ich, którzy przyszłym potomkom swoim opowiadać będą chwały Pańskie, i moc jego, i cuda jego, które uczynił.
8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?
10I sędziwyć i starzec między nami jest starszy w latach niż ojciec twój.
19Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.
9Kogoż zawstydzili ci mędrcy? Którzyż są przestraszeni i pojmani? Oto słowo Pańskie odrzucają; cóż to tedy za mądrość ich?
17Bo nie masz nic tajemnego, co by nie miało być objawiono; i nie masz nic skrytego, czego by się nie dowiedziano, i co by na jaw nie wyszło.
6Aby poznał wiek potomny, synowie, którzy się narodzić mieli, a oni zaś powstawszy, aby to opowiadali synom swoim;
34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,
15Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
8Bo spytaj się proszę wieku starego, a nagotuj się ku wyszpiegowaniu ojców ich.
3Powiadajcie o tem synom waszym, a synowie wasi synom swoim, a synowie ich rodzajowi potomnemu.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.
6Korona starców są synowie synów ich, a ozdoba synów są ojcowie ich.
19Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.
20Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,
20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
9Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.
14Dlatego Ja też sobie dziwnie pocznę z tym ludem, dziwnie i cudownie, i zginie mądrość mądrych jego, a rozum roztropnych jego skryje się.
15Biada tym, którzy głęboko przed Panem ukrywają radę! których każda sprawa dzieje się w ciemności, i mówią: Któż widzi? Kto wie o nas?
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
6Słyszałeś o tem, spojrzyjże na to wszystko; a wy izali tego nie opowiecie? Teraz już ogłaszam nowe i tajemne rzeczy, i o którycheś nie wiedział.
12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.
7Wspomnij na dni dawne, uważajcie lata każdego wieku; spytaj ojca twego, a oznajmi tobie; starszych twoich, a powiedząć.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
12W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
15A teraz przywiedziono przed mię mędrców i praktykarzy, aby mi to pismo przeczytali, i wykład jego oznajmili: wszakże nie mogli wykładu tej rzeczy oznajmić.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
28Nie przenoś starej granicy, którą uczynili ojcowie twoi.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
17Tedy rzekł Pan: Izali ja zataję przed Abrahamem, co mam uczynić?
18Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.)
20Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
14Z królmi i z radcami ziemi, którzy sobie budowali na miejscach pustych;
18Pan zaiste oznajmił mi, i dowiedziałem się; tedyś mi ukazał przedsięwzięcia ich,
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,