Ksiega Hioba 20:3
Słyszałem mnie hańbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.
Słyszałem mnie hańbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Do tego mię myśli moje przywodzą, abym odpowiedział; przetożem się pospieszył.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
42Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
5Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
22Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?
5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,
3Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.
4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?
3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
17Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.
23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
3Już dziesięćkroć zawstydziliście mię, i nie wstydże was, że się tak zatwardzacie przeciwko mnie?
11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
14Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?
1Na straży swej stać będę, i stanę na baszcie, wyglądając, abym obaczył, co będzie Bóg mówił, cobym miał odpowiedzieć po karaniu mojem.
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.
3Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
4Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.
34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
5Przedtem tylko ucho słyszało o tobie; ale teraz oko moje widzi cię.
18Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.
19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
12I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
1A odpowiadając Ijob rzekł:
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
24Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.
19Bo po nawróceniu mojem pokutować będą; a gdy samego siebie poznam, uderzę się w biodro; wstydzę się, owszem i zapałam się, że odnoszę hańbę dzieciństwa swego.
4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.
61Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
1A odpowiadając Ijob rzekł:
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
31Zaprawdę miałbyś mówić do Boga: Przepuść; poniosę, a nie będę się wzbraniał.
1A odpowiadając Ijob rzekł:
1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:
32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
35Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.
14Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.
1Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
10Chociaż słyszę urąganie od wielu i od Magor Missabiba, mówiących: Powiedzcie co nań, a oznajmiemy to królowi. Wszyscy przyjaciele moi czyhają na upadek mój, mówiąc: Aza snać zwiedziony będzie, i przemożemy go, a pomścimy się nad nim.
10Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.