Ksiega Hioba 20:2
Do tego mię myśli moje przywodzą, abym odpowiedział; przetożem się pospieszył.
Do tego mię myśli moje przywodzą, abym odpowiedział; przetożem się pospieszył.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1A odpowiadając Sofar Naamatczyk rzekł:
3Słyszałem mnie hańbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.
1I odpowiedział Sofar Naamatczyk, i rzekł:
2Izaż się nie godzi na wiele słów odpowiedzieć? Albo izali mąż wielomowny będzie usprawiedliwiony?
17Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.
18Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
1A odpowiadając Ijob rzekł:
1A odpowiadając Ijob rzekł:
2Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.
3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
4Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.
5Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.
1A odpowiadając Ijob rzekł:
22Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.
1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.
1Pieśń Dawidowa. Panie! wołam do ciebie, pośpiesz się do mnie: posłuchaj głosu mego, gdy wołam do ciebie.
14Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?
15Któremu, chociażbym był sprawiedliwym, nie odpowiem; owszem się sędziemu memu upokorzę.
1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:
32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?
60Śpieszę się, a nie omieszkuję przestrzegać rozkazań twoich.
1A Ijob odpowiadając rzekł:
1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
18Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.
19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy na wspominamie.
1A odpowiadając Bildad Suhytczyk rzekł:
5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.
3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?
1Na straży swej stać będę, i stanę na baszcie, wyglądając, abym obaczył, co będzie Bóg mówił, cobym miał odpowiedzieć po karaniu mojem.
2Tedy mi odpowiedział Pan, mówiąc: Napisz widzenie, a napisz rzetelnie na tablicach, aby je prędko czytelnik przeczytał,
1Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:
10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.
14(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
8Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.
42Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
1Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,
3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
1A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
2Rzekę Bogu: Nie potępiajże mię; raczej mi oznajmij, czemu spór ze mną wiedziesz?
1A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
1Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.