Ksiega Hioba 22:1
A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
2Izali mądry ma na wiatr mówić? albo napełniać wschodnim wiatrem myśl swoję?
1Tedy odpowiedział Elifas Temańczyk, i rzekł:
2Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?
1A odpowiadając Ijob rzekł:
1A odpowiadając Ijob rzekł:
2Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.
1Nadto mówił Elihu, i rzekł:
1I odpowiedział Sofar Naamatczyk, i rzekł:
2Izaż się nie godzi na wiele słów odpowiedzieć? Albo izali mąż wielomowny będzie usprawiedliwiony?
1A odpowiadając Sofar Naamatczyk rzekł:
1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
1A odpowiadając Ijob rzekł:
1A Ijob odpowiadając rzekł:
1A odpowiadając Bildad Suhytczyk rzekł:
2Izali Bogu człowiek może być pożytecznym? raczej pożyteczny jest sam sobie, mądrze się sprawując.
1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:
1A odpowiadając Bildad Suhytczyk rzekł:
1I odpowiedział Bildad Suhytczyk, a rzekł:
1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
7A gdy odmówił Pan te słowa do Ijoba, rzekł Pan do Elifasa Tamańczyka: Rozpalił się gniew mój przeciw tobie, i przeciw dwom przyjaciołom twoim, żeście o mnie nie mówili tak przystojnie, jako Ijob, sługa mój.
1Nadto mówił Elihu, i rzekł:
2I mniemasz, żeś to z rozsądkiem rzekł: Sprawiedliwość moja przechodzi Boską?
1Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:
1Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
1Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
1Do tego przydał Elihu, i rzekł:
36Synowie Elifasowi: Teman i Omar, Sefo i Gaatan, Kienaz i syn Tamny, to jest, Amalek.
11A gdy usłyszeli trzej przyjaciele Ijobowi to wszystko utrapienie, które nań przypadło, przyszli każdy z miejsca swego: Elifas Temańczyk, i Bildad Suhytczyk, i Sofar Naamatczyk; bo się byli namówili pospołu, aby przyszedłszy pożałowali go, i cieszyli go.
2I zawołał Ijob, mówiąc:
1Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
1Jeszcze dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
11Synowie zaś Elifasowi byli: Teman, Omar, Sefo, i Gaatan, i Kenaz.
2Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.
3Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.
22Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.
9I odpowiedział szatan Panu i rzekł: Izaż się Boga Ijob darmo boi?
1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
5Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.
6I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.
7Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.
6Rozpostrzyj popędliwość gniewu twego, a patrz na każdego pysznego, i poniż go.
9A tak odeszli Elifas Temańczyk, i Bildad Suhitczyk, i Sofar Naanatczyk, i uczynili, jako im rozkazał Pan; i przyjął Pan oblicze Ijobowe.
32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
26Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.
3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.