Ksiega Hioba 40:3
Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
1Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:
1A odpowiadając Ijob rzekł:
1A odpowiadając Ijob rzekł:
1A odpowiadając Ijob rzekł:
1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
5Ozdóbże się teraz zacnością i dostojnością, a w chwałę i w ochędóstwo oblecz się.
6Rozpostrzyj popędliwość gniewu twego, a patrz na każdego pysznego, i poniż go.
7Spojrzyjże na każdego hardego a skróć go, a zetrzyj niepobożnych na miejscu ich.
1Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
2Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?
1A Ijob odpowiadając rzekł:
1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:
1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
1Potem otworzył Ijob usta swoje, i złorzeczył dniowi swemu.
2I zawołał Ijob, mówiąc:
1Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
6Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele.
7A gdy odmówił Pan te słowa do Ijoba, rzekł Pan do Elifasa Tamańczyka: Rozpalił się gniew mój przeciw tobie, i przeciw dwom przyjaciołom twoim, żeście o mnie nie mówili tak przystojnie, jako Ijob, sługa mój.
9I odpowiedział szatan Panu i rzekł: Izaż się Boga Ijob darmo boi?
1Jeszcze dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
1Nadto mówił Elihu, i rzekł:
1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
1A odpowiadając Sofar Naamatczyk rzekł:
1I odpowiedział Sofar Naamatczyk, i rzekł:
1A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:
3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
1A odpowiadając Bildad Suhytczyk rzekł:
1A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
1A odpowiadając Bildad Suhytczyk rzekł:
1Tedy odpowiedział Elifas Temańczyk, i rzekł:
20Tedy wstał Ijob, i rozdarł płaszcz swój, i ogolił głowę swą, a upadłszy na ziemię, uczynił Panu pokłon,
21I rzekł: Nagim wyszedł z żywota matki mojej, i nagim się zaś tamże wrócę; Pan dał, Pan też wziął, niech będzie imię Pańskie błogosławione.
22W tem wszystkiem nie zgrzeszył Ijob, a nie przypisał Bogu nic nieprzystojnego.
22Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.
1A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
1I odpowiedział Bildad Suhytczyk, a rzekł:
1Nadto mówił Elihu, i rzekł:
14Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?
3Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.
36Boże, Ojcze mój! niech będzie Ijob doskonale doświadczony, przeto, iż nam odpowiada, jako ludziom złym.
1Do tego przydał Elihu, i rzekł:
14(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?
14Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?
5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.