Ksiega Koheleta 7:4
Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.
7Zaiste ucisk przywodzi mądrego do szaleństwa, a dar zaślepia serce.
2Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.
3Lepszy jest smutek, niżeli śmiech; bo przez smutek twarzy naprawia się serce.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
13Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
15Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne.
13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.
2Serce mądrego jest po prawej stronie jego; ale serce głupiego po lewej stronie jego.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
25Wszystkom ja przeszedł myślą swoją, abym poznał i wybadał się, i wynalazł mądrość i rozum, a żebym poznał niezbożność, głupstwo, i błąd, i szaleństwo.
14Mądry ma oczy w głowie swej, ale głupi w ciemnościach chodzi; a wszakżem poznał, że jednakie przygody na wszystkich przychdzą.
15Dlategom rzekł w sercu mojem: Mali mi się tak dziać, jako się głupiemu dzieje, przeczżem go ja tedy mądrośćią przeszedł? Przetożem rzekł w sercu mojem: I toć jest marność.
16Albowiem nie na wieki będzie pamiątki mądrego i głupiego, dlatego, iż to, co teraz jest, we dni przyszłe wszystkiego zapomną; a jako umiera mądry, tak i głupi.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
17I przyłożyłem do tego serce moje, abym poznał mądrość i umiejętność, szaleństwo i głupstwo; alem doznał, iż to jest utrapieniem ducha.
18Bo gdzie wiele mądrości, tam jest wiele gniewu; a kto przyczynia umiejętności, przyczynia boleści.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
1Rzekłem ja do serca mego: Nuże teraz doświadczę cię w weselu, używajże dobrych rzeczy; ale i toć marność.
2Śmiechowi rzekłem: Szalejesz, a weselu: Cóż to czynisz?
3Przemyślałem w sercu swem, abym pozwolił wina ciału memu,(serce jednak swoje sprawując mądrością) i abym się trzymał głupstwa dotąd, ażbym obaczył, coby lepszego było synom ludzkim czynić pod niebem, przez wszystkie dni żywota ich.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
8Albowiem co ma więcej mądry nad głupiego? albo co ma więcej ubogi, który sobie umie poczynać między ludźmi?
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
13Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.