Ksiega Psalmów 73:5
W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.
W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.
4Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.
6Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.
7Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.
8Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.
9Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.
9Domy ich bezpieczne od strachu, a niemasz rózgi Bożej nad nimi.
11Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?
12Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.
6Albowiem nie z prochu wychodzi utrapienie, ani z ziemi wyrasta kłopot.
33Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
13Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.
17Tam niepobożni przestawają straszyć, i tam odpoczywają zwątleni w siłę.
7Przetoż cię Bóg zniszczy na wieki; porwie cię, i wyrwie cię z przybytku, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.
8A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:
19Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.
19Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;
5Stoją prosto jako palma, a nie mówią; noszone być muszą, bo chodzić nie mogą. Nie bójcie się ich; bo źle czynić nie mogą, i dobrze czynić nie mogą.
7Ręce mają, a nie macają; nogi mają, a nie chodzą, ani wołają gardłem swojem.
39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;
13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.
6Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?
3I którzy nie czynią nieprawości, ale chodzą drogami jego.
17A drogi pokoju nie poznali;
25Niech nie mówią w sercu swojem: Ehej, duszo masza! niech nie mówią: Pożarliśmy go.
5Zacnymeś się stał i dostojnym z gór łupiestwa.
27Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.
28Przydajże nieprawość ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej.
19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.
33Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.
26Poraża ich jako niepobożnych na miejscu jawnem.
16Ale oto, dobra ich nie są w rękach ich; przetoż rada niepobożnych daleka jest odemnie.
6Mówi w sercu swem: Nie będę wzruszony od narodu do narodu; bo się nie boję złego.
28Roztyli, lśnią się, i innych w złościach przewyższają; sprawy nie sądzą, ani sprawy sierotki; wszakże się im szczęści, chociaż sprawy ubogiego nie rozsądzili.
1Pieśń Dawidowa. Nie obruszaj się dla złośników, ani zajrzyj czyniącym nieprawość.
17Uszy mają, a nie słyszą, ani mają tchnienia w ustach swoich.
10Tukiem swoim okryli się; hardzie mówią usty swemi.
11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.
14Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.
14Bo czasu wieczornego nastąpi trwoga, a niż poranek przyjdzie, alić go niemasz. Tenci jest dział tych, którzy nas pustoszą, i los tych, którzy nas plundrują.
20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.
21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.
23Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.
24Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.
19Nie będą zawstydzeni we zły czas, a we dni głodu będą nasyceni;
29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.
15Owszem, pyszne mamy za błogosławione, ponieważ się ci budują, którzy czynią niezbożność, a którzy kuszą Boga, zachowani bywają.
1Nie naśladuj ludzi złych, ani żądaj przebywać z nimi;
12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.
10Nie według grzechów naszych obchodzi się z nami, ani według nieprawości naszych odpłaca nam.