Ksiega Psalmów 107:39

Polska Biblia Gdanska

Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Krl 10:32 : 32 W one dni począł Pan umniejszać Izraela: bo je poraził Hazael po wszystkich granicach Izraelskich:
  • 2 Krl 13:7 : 7 Aczkolwiek nie zostawił Joachazowi z ludu, jedno pięćdziesiąt jezdnych, i dziesięć wozów, i dziesięć tysięcy pieszych, gdyż je był wytracił król Syryjski, i w proch je pomłócił.
  • 2 Krl 13:22 : 22 A Hazael, król Syryjski, trapił lud Izraelski po wszystkie dni Joachazowe.
  • 2 Krl 14:26 : 26 Albowiem widział Pan utrapienie Izraelskie, im dalej tem większe, tak, że i więzień, i opuszczony zniszczeni byli, a nie był, ktoby ratował Izraela.
  • 2 Krn 15:5-6 : 5 Ale teraźniejszych czasów niebezpieczno wychodzić i wchodzić; bo zamięszanie wielkie między wszystkimi obywatelami ziemi. 6 I depcze naród po narodzie, a miasto po mieście, przeto, że ich Bóg strwożył wszelakiem uciśnieniem.
  • Hi 1:10-17 : 10 Azażeś go ty nie ogrodził, i domu jego, i wszystkiego co ma, w około zewsząd? Błogosławiłeś sprawom rąk jego, i dobytek jego rozmnożył się na ziemi; 11 Ale ściągnij tylko rękę twoję a dotknij wszystkiego, co ma: obaczysz, jeźlić w oczy złorzeczyć nie będzie. 12 Tedy rzekł Pan do szatana: Oto wszystko co ma, jest w ręce twojej: tylko nań nie ściągaj ręki twej. I odszedł szatan od oblicza Pańskiego. 13 Stało się tedy niektórego dnia, gdy synowie jego i córki jego jedli, i pili wino w domu brata swego pierworodnego: 14 Przybieżał poseł do Ijoba i rzekł: Woły orały, a oślice się pasły podle nich: 15 I przypadli Sabejczycy, i zabrali je, a sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił. 16 A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł drugi, i rzekł: Ogień Boży spadł z nieba i spalił owce i sługi, i pożarł ich; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił. 17 A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł i inny, i rzekł: Chaldejczycy, rozsadziwszy się na trzy hufce, wypadli na wielbłądy, i zabrali je, i sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.
  • Ps 30:6-7 : 6 Albowiem prędko przemija gniew jego, ale po wszystek żywot trwa dobra wola jego; z wieczora bywa płacz, ale z poranku wesele. 7 Rzekłem w szczęściu swojem: Nie będę poruszony na wieki.
  • Jr 51:33-34 : 33 Bo tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski: Córka Babilońska jest jako bojewisko, czas deptania jej przyszedł; jeszcze maluczko, a przyjdzie czas żniwa jej. 34 Pożarł mię, potarł mię Nabuchodonozor, król Babiloński, uczynił mię naczyniem próżnem, połknął mię jako smok, napełnił brzuch swój rozkoszami mojemi, i wygnał mię.
  • Rdz 45:11 : 11 A będę cię tam żywił; bo jeszcze pięć lat głodu będzie, abyś od niedostatku nie zginął, ty, i dom twój, i wszystko, co masz.
  • Wj 1:13-14 : 13 I podbili Egipczanie syny Izraelskie w niewolą ciężką. 14 I przykrzyli im żywot ich robotą ciężką około gliny, i około cegieł, i około każdej roboty na polu, mimo wszelaką robotę swą, do której ich używali bez litości.
  • Wj 2:23-24 : 23 I stało się po niemałym czasie, że umarł król Egipski; i wzdychali, i wołali synowie Izraelscy dla niewoli; a wstąpiło wołanie ich do Boga przed niewolą. 24 I usłyszał Bóg wołanie ich; i wspomniał Bóg na przymierze swoje z Abrahamem, z Izaakiem, i z Jakóbem.
  • Sdz 6:3-6 : 3 A bywało, gdy czego nasiał Izrael, że przychodził Madyjan i Amalek, i ludzie ze wschodu słońca, a najeżdżali go; 4 I położywszy się obozem przeciwko nim, psowali zboża ziemi, aż gdzie chodzą do Gazy, nic nie zostawując na pożywienie Izraelczykom, ani owiec, ani wołów, ani osłów. 5 Albowiem oni i stada ich przyciągali, i namioty ich, a przychodzili jako szarańcza w mnóstwie, i nie było im i wielbłądom ich liczby; tak przychodząc do ziemi spustoszyli ją. 6 Tedy znędzony był Izrael bardzo od Madyjanitów, i wołali synowie Izraelscy do Pana.
  • Rt 1:20-21 : 20 Ale ona mówiła do nich: Nie nazywajcie mię Noemi, ale mię zowcie Mara; albowiem mię gorzkościę wielką Wszechmogący napełnił. 21 Wyszłam stąd obfitą a próżną mię przywrócił Pan. Przeczże mię tedy zowiecie Noemi, gdyż mię Pan utrapił, a Wszechmogący złe na mię dopuścił?
  • 1 Sm 2:5-7 : 5 Którzy byli nasyceni, najmują się za chleb, a głodni przestali łaknąć; tak iż niepłodna siedmioro porodziła, a która rodziła wiele dziatek, zemdlała. 6 Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi. 7 Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.
  • 2 Krl 4:8 : 8 Stało się potem czasu niektórego, iż szedł Elizeusz przez Sunem, gdzie była niewiasta zacna, która go zatrzymywała, aby jadł chleb; a tak ile kroć tamtędy chodził, wstępował do niej, aby jadł chleb.
  • 2 Krl 8:3 : 3 I stało się po wyjściu siedmiu lat, że się wróciła ona niewiasta z ziemi Filistyńskiej, i poszła, aby wołała na króla o dom swój, i o rolę swoję.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 107:37-38
    2 wersety
    83%

    37Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.

    38Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.

  • Ps 107:40-41
    2 wersety
    80%

    40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

    41Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.

  • Ps 106:41-44
    4 wersety
    77%

    41I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;

    42I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.

    43Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.

    44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.

  • Ps 107:10-13
    4 wersety
    75%

    10Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

    11Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;

    12Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

    13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

  • Ps 107:19
    75%

    19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

  • Ps 107:26-28
    3 wersety
    73%

    26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

    27Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

    28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

  • Ps 107:5-6
    2 wersety
    73%

    5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

    6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

  • Hi 36:8-9
    2 wersety
    73%

    8A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:

    9Tedy przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły;

  • Ps 107:17
    73%

    17Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

  • Hi 35:9
    73%

    9Z mnóstwa uciśnionych, którzy do tego przywiedzieni są; aby narzekali i wołali dla ramienia mocarzów,

  • Hi 39:3
    72%

    3Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu?

  • Hi 36:15
    72%

    15Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.

  • Na 1:12
    72%

    12Tak mówi Pan: Być się byli spokojnie zachowali, zostałoby ich było wiele, alboby tylko byli przerzedzeni, byłoby ich to minęło, a nietrapiłbym ich był więcej, tak jakom ich trapił.

  • Ne 9:37
    72%

    37Już urodzaje swoje obfite wydaje królom, któreś postanowił nad nami dla grzechów naszych; panują nad ciały naszemi, i nad bydłem naszem według woli swej, tak, żeśmy w wielkiem uciśnieniu.

  • Iz 8:21-22
    2 wersety
    72%

    21Dlaczego każdy z nich utrapiony i zgłodniały tułaćby się musiał; a będąc zgłodniałym, sam w sobie gniewać się będzie, i złorzeczyć królowi swemu, i Bogu swemu, w górę poglądając.

    22A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

  • Ps 34:19
    72%

    19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.

  • Ps 129:1-3
    3 wersety
    72%

    1Pieśń stopni. Bardzoć mię utrapili zaraz od młodości mojej, powiedz teraz Izraelu.

    2Bardzoć mię utrapili od młodości mojej, wszakże mię nie przemogli.

    3Po grzbiecie moim orali oracze, i długie przeganiali brózdy swoje.

  • Ps 73:19
    71%

    19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • Ps 107:34
    71%

    34Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

  • Sdz 2:15
    71%

    15A gdzie się kolwiek ruszyli, ręka Pańska była przeciwko nim ku złemu, jako powiedział Pan, i jako im przysiągł Pan; i byli ściśnieni bardzo.

  • Ps 78:40
    71%

    40Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?

  • Ps 10:10
    71%

    10Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.

  • Hbr 11:37
    70%

    37Byli kamionowani, piłą przecierani, kuszeni, mieczem zabijani, chodzili w owczych i kozich skórach; byli w niedostatku, w ucisku, w niewczasach;

  • Ps 94:5
    70%

    5Lud twój, Panie! trzeć, a dziedzictwo twoje trapić?

  • Ps 17:11
    70%

    11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

  • Ps 106:46
    70%

    46Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.

  • Wj 1:12
    70%

    12Ale im więcej go trapili, tem więcej się rozmnażał, i tem więcej rósł, tak, iż ściśnieni byli dla synów Izraelskich.

  • Hi 24:4
    70%

    4Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.

  • Hi 12:23
    70%

    23Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.

  • Wj 22:23
    70%

    23Jeźlibyś je bez litości trapił, a one by wołały do mnie, słysząc wysłucham wołanie ich.

  • Iz 51:23
    70%

    23Ale podam go w rękę tych, którzy cię trapią, którzy mówili duszy twojej: Nachyl się, niech przez cię przejdziemy; a tyś pokładało jako ziemię grzbiet swój, i jako ulicę przechodzącym.

  • Ez 4:17
    70%

    17Aby niedostatek mając chleba i wody, zdumiewał się każdy z nich, i uwiądł w nieprawościach swoich.

  • Hi 34:28
    70%

    28Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.

  • Lm 3:65
    70%

    65Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;

  • Hi 33:19
    70%

    19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.