Ksiega Hioba 36:15
Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
28Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.
15Który zachowuje ubogiego od miecza, od ust ich, i od ręki gwałtownika.
16Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.
12Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.
13Zmiłuje się nad ubogim, i nad niedostatecznym, a duszę nędznych wybawi.
16Takby i ciebie wyrwał z miejsca ciasnego na przestronne, gdzie niemasz ucisku, a spokojny stół twój byłby pełen tłustości.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
3Czyńcie sprawiedliwość ubogiemu i sierotce;utrapionego i niedostatecznego usprawiedliwiajcie.
4Wyrwijcie chudzinę i nędznego, a z ręki niepobożnej wyrwijcie go.
12Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika.
13Błogosławieństwo ginącego przychodziło na mię, a serce wdowy rozweselałem.
19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
13Śpiewajcież Panu, chwalcie Pana, że wybawił duszę ubogiego z ręki złośników.
8Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
9Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.
17Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.
8A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:
4Będzie sądził ubogich z ludu, a wybawi synów ubogiego; ale gwałtownika pokruszy.
41Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
13Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany.
6Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
31Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.
6Nie żywi niepobożnego,a u sądu ubogim dopomaga.
16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.
24Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
9Z mnóstwa uciśnionych, którzy do tego przywiedzieni są; aby narzekali i wołali dla ramienia mocarzów,
5Którzy mówią: Językiem naszym przewiedziemy, wargi nasze za nami są, któż jest panem naszym?
10Tedy wszystkie kości moje rzeką: Panie! któż podobny tobie? który wyrywasz utrapionego od mocniejszego nadeń, a nędznego i ubogiego od drapieżcy jego.
12Potwarca nie będzie utwierdzony na ziemi, a mąż okrutny złością ułowiony będąc upadnie.
33To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
10I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od nieprawości.
20Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;
39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;
29Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
30Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.
19Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.
7Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.
25Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?
18Tamże więźniowie sobie wydychają, a nie słyszą głosu trapiącego ich,
22Nie odzieraj nędznego, przeto że nędzny jest; ani ubogiego w bramie uciskaj.
15Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
3Mąż ubogi, który uciska nędznych, podobny jest dżdżowi gwałtownemu, po którym chleba nie bywa.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
11Boć się nie przebierze ubogich w ziemi waszej; dla tegoć rozkazuję, mówiąc: abyś szczodrze otwierał rękę twą bratu twemu, i nędznemu twemu, i ubogiemu twemu w ziemi twojej.
10Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,
6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
14Przeciwko temu, którego litość słabieje ku bliźniemu swemu, i który bojaźń Wszechmogącego opuścił?