Ksiega Hioba 22:29
Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
29Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.
27Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;
30Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.
10Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.
6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
8Aby go posadził z książętami, z książętami ludu swego;
11Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
15A tak będzie nachylony człowiek, a zacny mąż poniżony będzie, i oczy wyniosłych zniżone będą.
28Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.
7Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.
8Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.
9Gdy z nieba dajesz słyszeć sąd swój, ziemia się lęka i ucicha;
14Trzyma Pan wszystkich upadających, a podnosi wszystkich obalonych.
12A kto by się wywyższał, będzie poniżony; a kto by się poniżał, będzie wywyższony.
26Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.
24Gdy padnie, nie stłucze się: albowiem Pan trzyma go za rękę jego.
12Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.
29Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani.
7Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.
22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
32A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami.
7Bo lepiej jest, iż ci rzeką: Postąp sam: a niżeliby cię zniżyć miano przed księciem; co widują oczy twoje.
11Oczy wyniosłe człowiecze zniżone będą, a wysokość ludzka nachylona będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
15Tedy podniesiesz oblicze twoje bez zmazy, a będziesz stały, i nie będziesz się bał.
11Bo wszelki, kto się wywyższa, poniżony będzie, a kto się poniża, wywyższony będzie.
10Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
6A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje.
22Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:
49Który mię wywodzi od nieprzyjaciół moich, a nad tymi, którzy powstają przeciwko mnie, wywyższasz mię, od człowieka niepobożnego wybawiasz mię.
6Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
15Który zachowuje ubogiego od miecza, od ust ich, i od ręki gwałtownika.
22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
29Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;
5Ale poniża mieszkającego na wysokości; miasto wyniosłe poniża, poniża je aż do ziemi, i strąca je aż do prochu;
15Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
28Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.
6Uniżajcież się tedy pod mocną ręką Bożą, aby was wywyższył czasu swego;
14On jest przedniejszym z uczynków Bożych; który go uczynił, sam nań natrzeć może mieczem swoim.
6Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.
9Zbaw lud twój, Panie! a błogosław dziedzictwu twemu, i paś ich, i wywyższaj aż na wieki.
9A niech się chlubi brat niskiego stanu w wywyższeniu swojem,
24Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.
4Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.
17I będzie nachylona wyniosłość człowiecza, a wywyższenie ludzkie zniżone będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
2Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.