1 Ksiega Samuela 2:7
Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.
Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.
8Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.
6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
8Aby go posadził z książętami, z książętami ludu swego;
2Bogaty i ubogi spotkali się z sobą; ale Pan jest obydwóch stworzycielem.
6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
7Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.
14Trzyma Pan wszystkich upadających, a podnosi wszystkich obalonych.
5Ale poniża mieszkającego na wysokości; miasto wyniosłe poniża, poniża je aż do ziemi, i strąca je aż do prochu;
6Depcze je noga; nogi ubogiego, stopa nędzników.
7Bogaty nad ubogimi panuje; ale ten, co pożycza, sługą bywa tego, który mu pożycza.
11Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.
41Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
7Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.
29Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
52Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
53Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.
17Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.
10Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.
13Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.
14Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.
2Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!
6A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje.
31Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.
12I bogactwa, i sława od ciebie są, a ty panujesz nad wszystkimi, a w rękach twych jest moc i siła, i w ręce twojej jest wywyższyć i utwierdzić wszystko.
16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.
15A tak będzie nachylony człowiek, a zacny mąż poniżony będzie, i oczy wyniosłych zniżone będą.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
7Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.
8Pan otwiera oczy ślepych; Pan podnosi upadłych; Pan miłuje sprawiedliwych.
9Pan strzeże przychodniów, sierotce i wdowie pomaga; ale drogę niepobożnych podwraca.
6Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.
9A niech się chlubi brat niskiego stanu w wywyższeniu swojem,
10A bogaty w poniżeniu swojem; bo jako kwiat trawy przeminie.
11Oczy wyniosłe człowiecze zniżone będą, a wysokość ludzka nachylona będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
12Albowiem dzień Pana zastępów przyjdzie na wszelkiego pysznego i wyniosłego, i na każdego wywyższonego, że będzie poniżony;
17I będzie nachylona wyniosłość człowiecza, a wywyższenie ludzkie zniżone będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
10Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.
19Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.
6Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
6Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty.
27Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;
12Powstańże, Panie Boże! podnieś rękę twoję; nie zapominajże ubogich.
23Tenci książąt w niwecz obraca, sędziów ziemskich jako nic rozprasza.
3Mąż ubogi, który uciska nędznych, podobny jest dżdżowi gwałtownemu, po którym chleba nie bywa.
22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.