Ewangelia wedlug sw. Lukasza 1:52
Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
48Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
49Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;
50I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
51Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.
53Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.
54Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
8Aby go posadził z książętami, z książętami ludu swego;
6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
15A tak będzie nachylony człowiek, a zacny mąż poniżony będzie, i oczy wyniosłych zniżone będą.
11Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
9A niech się chlubi brat niskiego stanu w wywyższeniu swojem,
6A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje.
12A kto by się wywyższał, będzie poniżony; a kto by się poniżał, będzie wywyższony.
10Ale gdybyś był wezwany, szedłszy, usiądź na pośledniem miejscu; a gdyby przyszedł ten, który cię wezwał, rzekłby tobie: Przyjacielu! posiądź się wyżej; tedy będziesz miał cześć przed spółsiedzącymi z tobą.
11Bo wszelki, kto się wywyższa, poniżony będzie, a kto się poniża, wywyższony będzie.
7Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.
8Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.
5Ale poniża mieszkającego na wysokości; miasto wyniosłe poniża, poniża je aż do ziemi, i strąca je aż do prochu;
12A tak obronę i wysokość murów twoich pochyli, poniży i powali na ziemię aż do prochu.
17I będzie nachylona wyniosłość człowiecza, a wywyższenie ludzkie zniżone będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
7Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.
19Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.
11Oczy wyniosłe człowiecze zniżone będą, a wysokość ludzka nachylona będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
12Albowiem dzień Pana zastępów przyjdzie na wszelkiego pysznego i wyniosłego, i na każdego wywyższonego, że będzie poniżony;
21Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.
11Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.
12Rusza ogonem swoim, jako chce, choć jest jako drzewo cedrowe; żyły łona jego są powikłane jako latorośli.
6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;
10Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.
40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.
41Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
69I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,
32Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;
34Ponieważ on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę daje.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
29Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
27Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;
25Iż mi tak Pan uczynił we dni, w które na mię wejrzał, aby odjął hańbę moję między ludźmi.
5Pan będzie wywyższony, bo mieszka na wysokości; napełni Syon sądem i sprawiedliwością.
26Tak mówi panujący Pan: Zdejm tę czapkę, a zrzuć tę koronę, która już nigdy takowa nie będzie; tego, który w poniżenie przyszedł, wywyższę, a wywyższonego poniżę.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
4Łuk i mocarze pokruszeni są, a mdli przepasani są mocą.
2Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!
10Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.
20Ale gdy się wyniosło serce jego, a duch jego zmocnił się w pysze, złożony jest z stolicy królestwa swego, a sława odjęta była od niego;
6Uniżajcież się tedy pod mocną ręką Bożą, aby was wywyższył czasu swego;