Ewangelia wedlug sw. Lukasza 1:53
Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.
Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
48Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
49Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;
50I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
51Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.
52Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
54Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
9Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.
5Którzy byli nasyceni, najmują się za chleb, a głodni przestali łaknąć; tak iż niepłodna siedmioro porodziła, a która rodziła wiele dziatek, zemdlała.
6Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości; albowiem oni nasyceni będą.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
8Aby go posadził z książętami, z książętami ludu swego;
9Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.
9Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.
7Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.
20A on podniósłszy oczy swoje na uczniów, mówił: Błogosławieni jesteście wy, ubodzy! bo wasze jest królestwo Boże.
21Błogosławieni jesteście, którzy teraz łakniecie; bo będziecie nasyceni. Błogosławieni jesteście, którzy teraz płaczecie; bo się śmiać będziecie.
41Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
23Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.
15Żywność jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem.
25Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.
15Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.
16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.
7Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.
24Ale biada wam bogaczom! bo już macie pociechę waszę.
25Biada wam, którzyście nasyceni! albowiem łaknąć będziecie. Biada wam, którzy się teraz śmiejecie! bo się smucić i płakać będziecie.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
29I jedli, a nasyceni byli hojnie, i dał im, czego żądali.
3Błogosławieni ubodzy w duchu; albowiem ich jest królestwo niebieskie.
26O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.
11Przytem domy pełne dóbr wszelakich, którycheś nie naprzątał, i studnie wykopane, którycheś nie kopał, winnice i oliwnice, którycheś nie sadził, a będziesz jadł, i najesz się:
25Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.
15A usłyszawszy to niektóry z spółsiedzących, rzekł mu: Błogosławiony, który je chleb w królestwie Bożem.
7Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.
11Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
5Dał pokarm tym, którzy się go boją, pamiętając wiecznie na przymierze swoje.
6Moc spraw swoich oznajmił ludowi swemu, dawszy im dziedzictwo pogan.
28Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.
3Nie dopuści Pan łaknąć duszy sprawiedliwego; ale majętność niezbożników rozproszy.
31Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.
42I jedli wszyscy, i nasyceni byli.
10Gdy będziesz jadł, a najesz się, będziesz chwalił Pana, Boga twego, za ziemię wyborną, którą dał tobie.
3Lecz oni pojmawszy go, ubili, i odesłali próżnego.
25Iż mi tak Pan uczynił we dni, w które na mię wejrzał, aby odjął hańbę moję między ludźmi.
14Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.
9Rozprasza, i daje ubogim; sprawiedliwość jego trwa na wieki; róg jego wywyższy się w sławie.
36I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;
7Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.
18Duch Pański nade mną; przeto mię pomazał, abym opowiadał Ewangieliję ubogim; posłał mię, abym uzdrawiał skruszone na sercu, abym zwiastował pojmanym wyzwolenie, i ślepym przejrzenie, i abym wypuścił uciśnione na wolność;
15Jako napisane: Kto wiele nazbierał, nie miał nazbyt; a kto mało nazbierał, nie miał mało.
17Bogaczom w tym teraźniejszym wieku rozkaż, aby nie byli wysokomyślnymi, ani nadziei pokładali w bogactwie niepewnem, ale w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie ku używaniu dodaje: