Ksiega Psalmów 78:29

Polska Biblia Gdanska

I jedli, a nasyceni byli hojnie, i dał im, czego żądali.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Lb 11:19-20 : 19 Nie przez jeden dzień jeść będziecie, ani przez dwa dni, ani przez pięć, ani przez dziesięć dni, ani przez dwadzieścia dni: 20 Ale przez cały miesiąc, aż polezie przez nozdrza wasze, a zbrzydzi się wam, przeto żeście pogardzili Panem, który jest między wami, a płakaliście przed nim mówiąc: Na cóżeśmy wyszli z Egiptu?
  • Ps 106:15 : 15 I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 78:30-31
    2 wersety
    84%

    30A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich:

    31Tedy zapalczywość Boża przypadła na nich, i pobił tłustych ich, a przedniejszych z Izraela poraził.

  • Ps 78:27-28
    2 wersety
    81%

    27I spuścił na nich mięso jako proch, i ptastwo skrzydlate jako piasek morski;

    28Spuścił je w pośród obozu ich, wszędy około namiotów ich.

  • Ps 78:18-20
    3 wersety
    79%

    18I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej.

    19A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy?

    20Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu?

  • Ps 78:24-25
    2 wersety
    78%

    24I spuścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską dał im.

    25Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.

  • 42I jedli wszyscy, i nasyceni byli.

  • Ps 106:14-15
    2 wersety
    77%

    14Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.

    15I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.

  • 40Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.

  • 15Dałeś im też chleb w głodzie ich z nieba, i wodęś im z skały wywiódł w pragnieniu ich, a rozkazałeś im, aby szli, i posiedli ziemię, o którąś podniósł rękę swą, że im ją dasz.

  • 25Pobrali tedy miasta obronne, i ziemię tłustą, i posiedli domy pełne wszelkich dóbr, studnie wykopane, winnice, oliwnice, i drzew rodzajnych bardzo wiele; a jedli, i byli nasyceni, i otyli, i opływali w rozkoszy z dobroci twojej wielkiej.

  • 9Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

  • Ps 104:27-28
    2 wersety
    73%

    27Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

    28Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

  • 20Nadto ducha twojego dobrego dałeś im, aby ich uczył, i manny twojej nie odjąłeś od ust ich, i wodę dałeś im w pragnieniu ich.

  • 44A tak położył przed nie; i jedli, a zbyło według słowa Pańskiego.

  • 22Izali im owiec i wołów nabiją, aby się im dostało? Izali wszystkie ryby morskie zbiorą im, aby dostatek mieli?

  • 29I miodu, i masła, i owiec, i serów krowich przynieśli Dawidowi, i ludowi, który był z nim, aby jedli: bo mówili: Lud ten głodny jest, i spracowany, i pragnieniem zmorzony na puszczy.

  • 31Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.

  • 10Gdy będziesz jadł, a najesz się, będziesz chwalił Pana, Boga twego, za ziemię wyborną, którą dał tobie.

  • 37I jedli wszyscy i nasyceni są, i zebrali, co zbyło ułomków, siedm koszów pełnych.

  • 6Dobremi pastwiskami swemi nasyceni są; ale gdy się nasycili, podniosło się serce ich; przetoż mię zapomnieli.

  • 71%

    8Jedli tedy i nasyceni są, i zebrali, co zbyło ułomków, siedm koszów.

  • 17I jedli, i nasyceni są wszyscy; i zebrano, co im zbyło z ułomków, dwanaście koszów.

  • 4A lud pospolity, który był między nimi, chciwością wielką zjęty odwracał się; i płakali też synowie Izraelscy, mówiąc: Któż nas nakarmi mięsem?

  • 70%

    31Ojcowie nasi jedli mannę na puszczy, jako jest napisano: Chleb z nieba dał im ku jedzeniu.

  • 20I jedli wszyscy, a nasyceni byli; i zebrali, co zbywało ułomków, dwanaście koszów pełnych.

  • 3A mówili do nich synowie Izraelscy: Obyśmy byli pomarli od ręki Pańskiej w ziemi Egipskiej, gdyśmy siadali nad garncy mięsa, gdyśmy się najadali chleba do sytości; bo teraz wywiedliście nas na tę puszczą, abyście pomorzyli to wszystko mnóstwo głodem.

  • 5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

  • 16Ci, którzy w nienawiści mają Pana, choć obłudnie, poddaćby się im musieli, i byłby czas ich aż na wieki. I karmiłbym ich tłustością pszenicy, a miodem z opoki nasyciłbym ich.

  • 31Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności.

  • 8Jakoż drogie jest miłosierdzie twoje, Boże! przetoż synowie ludzcy w cieniu skrzydeł twoich ufają.

  • 12Usłyszałem szemranie synów Izraelskich; rzeczże do nich, mówiąc: Między dwoma wieczorami będziecie jeść mięso, a rano nasyceni będziecie chlebem, i poznacie, żem Ja Pan, Bóg wasz.

  • 18A do ludu rzeczesz: Poświęćcie się na jutro, a będziecie jeść mięso; boście płakali w uszach Pańskich, mówiąc: Któż nas nakarmi mięsem? bo nam lepiej było w Egipcie; i da wam Pan mięsa, i będziecie jedli.

  • 30Tedy im sprawił ucztę, a jedli i pili.

  • 31Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

  • 15Co gdy ujrzeli synowie Izraelscy, mówili jeden do drugiego: Man hu? bo nie wiedzieli, co było. I rzekł Mojżesz do nich: Tenci jest chleb, który wam dał Pan ku jedzeniu.

  • 15Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.

  • 33Mięso jeszcze było między zębami ich nie zeżwane, gdy gniew Pański zapalił się na lud, i pobił Pan lud on plagą bardzo wielką.

  • 16Który cię karmił manną na puszczy, której nie znali ojcowie twoi, aby cię trapił, i doświadczał cię, abyć na ostatek dobrze uczynił.

  • 15Dam też trawę na polach twoich, dla bydła twojego, i będziesz jadł, a najesz się.

  • 14Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.

  • 4Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego,

  • 15I niech się zaś nawrócą pod wieczór; niech warczą jako psy, a biegają około miasta.