Ksiega Psalmów 145:14
Trzyma Pan wszystkich upadających, a podnosi wszystkich obalonych.
Trzyma Pan wszystkich upadających, a podnosi wszystkich obalonych.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
24Gdy padnie, nie stłucze się: albowiem Pan trzyma go za rękę jego.
6Który uczynił niebo, i ziemię, morze, i wszystko, co w nich jest, który przestrzega prawdy aż na wieki;
7Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.
8Pan otwiera oczy ślepych; Pan podnosi upadłych; Pan miłuje sprawiedliwych.
9Pan strzeże przychodniów, sierotce i wdowie pomaga; ale drogę niepobożnych podwraca.
10Pan będzie królował na wieki; Bóg twój, o Syonie! od narodu do narodu. Halleluja.
6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
13Królestwo twoje jest królestwo wszystkich wieków, a panowanie twoje nie ustaje nad wszystkimi narodami.
6Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.
7Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.
8Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.
17Albowiem ramiona niezbożników będą pokruszone; ale sprawiedliwych Pan podpiera.
15Oczy wszystkich w tobie nadzieję mają, a ty im dajesz pokarm ich czasu swojego.
4Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.
6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
11Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
29Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
8Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
6Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
28Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.
29Albowiem Pańskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.
22Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:
6A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje.
7Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.
9Zbaw lud twój, Panie! a błogosław dziedzictwu twemu, i paś ich, i wywyższaj aż na wieki.
13Bardzoś potężnie na mię nacierał, abym upadł; ale Pan poratował mię.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
14Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.
10Niech cię wysławiają, Panie! wszystkie sprawy twoje, a święci twoi niech ci błogosławią.
1Psalm pieśni przy poświęceniu domu Dwidowego.
9Zachował przy zdrowiu duszę naszę, a nie dał się powinąć nodze naszej.
10Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.
7Boś go wystawił na rozmaite błogosławieństwo aż na wieki; rozweseliłeś go weselem oblicza twego.
27Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;
1Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył.
12I bogactwa, i sława od ciebie są, a ty panujesz nad wszystkimi, a w rękach twych jest moc i siła, i w ręce twojej jest wywyższyć i utwierdzić wszystko.
17Sprawiedliwy jest Pan we wszystkich drogach swoich, i miłosierny we wszystkich sprawach swoich.
5Ale poniża mieszkającego na wysokości; miasto wyniosłe poniża, poniża je aż do ziemi, i strąca je aż do prochu;
23Jam rzekł w uciekaniu mojem: Odrzuconym jest od oczów twych; aleś ty wysłuchał głos modlitw moich, gdym wołał do ciebie.
4Łuk i mocarze pokruszeni są, a mdli przepasani są mocą.
19Pan na niebiosach utwierdził stolicę; a królestwo jego nad wszystkimi panuje.
4Boże! wysłuchaj modlitwę moję; przyjmij w uszy słowa ust moich.
3Pan go będzie strzegł, i żywić go będzie; błogosławony będzie na ziemi, ani go poda na wolę nieprzyjaciół jego.
18Jużem był rzekł: Zachwiała się noga moja; ale miłosierdzie twoje, o Panie! zatrzymało mię.
28Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa.
3Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.
12Potwarca nie będzie utwierdzony na ziemi, a mąż okrutny złością ułowiony będąc upadnie.
10Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.