Ksiega Hioba 22:30
Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.
Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
29Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
4Człowiek niewinnych rąk i czystego serca, który nie skłania ku marności duszy swej, a nie przysięga zdradliwie.
5Ten weźmie błogosławieństwo od Pana, i sprawiedliwość od Boga zbawiciela swego.
4Wyrwijcie chudzinę i nędznego, a z ręki niepobożnej wyrwijcie go.
15Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
8Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.
9Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.
13Śpiewajcież Panu, chwalcie Pana, że wybawił duszę ubogiego z ręki złośników.
7Ty wiesz, żem niepobożnie nie poczynał; wszakże nie jest, ktoby mię miał wyrwać z rąk twoich.
17Chociaż żadnego łupiestwa niemasz w rękach moich, a modlitwa moja jest czysta. (a jeźli nie tak,)
15Który zachowuje ubogiego od miecza, od ust ich, i od ręki gwałtownika.
20I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
21Oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich oddał mi,
27Z czystym czysty jesteś, a z przewrotnym surowie się obchodzisz.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
24Owszem, byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości mojej.
14Przywróć mi radość zbawienia twego, a duchem dobrowolnym podeprzyj mię.
12Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.
23I wybawcie mię z rąk nieprzyjaciela, a z rąk okrutników odkupcie mię?
48Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.
19Z sześciu ucisków wyrwie cię, a w siódmym nie tknie się ciebie złe.
14On jest przedniejszym z uczynków Bożych; który go uczynił, sam nań natrzeć może mieczem swoim.
10Bóg daje zwycięstwo królom, a Dawida, sługę swego, wybawia od miecza srogiego.
11Wybawże mię, a wyrwij mię z ręki cudzoziemców, których usta mówią kłamstwo, a prawica ich prawica omylna;
6Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają.
28Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.
21Wyrwę cię zaiste z rąk ludzi złych, i odkupię cię z rąk okrutników.
2Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.
5Okazywałeś ludowi twemu przykre rzeczy, napoiłeś nas winem zawrotu.
20Wywiódł mię na przestrzeństwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.
9Czystym ja bez przestępstwa; niewinnym ja, i nie masz we mnie nieprawości.
7Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.
11Ale ja w niewinności mojej chodzę: odkupże mię, a zmiłuj się nademną.
6Umyłem w niewinności ręce moje, a obchodzę w około ołtarz twój, Panie!
23Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;
3By snać duszy mojej nie porwał jako lew, a nie rozszarpał, gdyby nie było, ktoby ją wybawił.
4Boże mój! wyrwij mię z ręki niezbożnika, z ręki przewrotnego i gwałtownika;
6I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe.
49Który mię wywodzi od nieprzyjaciół moich, a nad tymi, którzy powstają przeciwko mnie, wywyższasz mię, od człowieka niepobożnego wybawiasz mię.
40Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.
25Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości mojej przed oblicznością oczu swych.
15Tedy podniesiesz oblicze twoje bez zmazy, a będziesz stały, i nie będziesz się bał.
27Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;
22Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.
17Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.
19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
2Według sprawiedliwości twej wybaw mię, i wyrwij mię; nakłoń ku mnie ucha twego, i zachowaj mię.
8Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:
13Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.
24Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.