Ksiega Hioba 41:18

Polska Biblia Gdanska

Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 3:9 : 9 Bodaj się były zaćmiły gwiazdy przy zmierzkaniu jej! a czekając światła, aby się go była nie doczekała, ani nie oglądała zorzy porannej!
  • Ap 1:14 : 14 A głowa jego i włosy były białe jako wełna biała, jako śnieg, a oczy jego jako płomień ognia;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 41:19-22
    4 wersety
    85%

    19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

    20Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.

    21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

    22Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.

  • 24Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim? Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców? Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego? Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę. Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?

  • Hi 39:20-21
    2 wersety
    72%

    20Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

    21Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.

  • Pnp 5:12-14
    3 wersety
    71%

    12Oczy jego jako gołębicy nad strumieniami wody, jako umyte w mleku, stojące w mierze swojej;

    13Policzki jego jako zagonki ziół wonnych, jako kwiatki wonnych rzeczy; wargi jego jako lilije wypuszczające myrrę ciekącą;

    14Ręce jego jako pierścienie złote, osadzone drogim kamieniem, hiacyntem; brzuch jego jako glanc kości słoniowej, safirem osadzonej;

  • Hi 41:13-17
    5 wersety
    71%

    13W szyi jego przemieszkuje moc, a boleść przed nim ucieka.

    14Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.

    15Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.

    16Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.

    17Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz.

  • 9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.

  • 8Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

  • 32

  • Ha 3:4-5
    2 wersety
    69%

    4Jasność jego była jako światłość, rogi były na bokach jego, a tam była skryta siła jego.

    5Przed obliczem jego szedł mór, a węgle pałające szły przed nogami jego.

  • 13Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.

  • 3Izali jest liczba wojskom jego? a nad kim nie wschodzi światłość jego?

  • 21Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

  • 2Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.

  • 3Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;

  • 12Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?

  • 4Będzie jako bywa światłość poranna, gdy słońce rano bez obłoków wschodzi, a jako od jasności po deszczu wyrasta ziele z ziemi.

  • Hi 36:32-33
    2 wersety
    67%

    32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

    33Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.

  • Hi 40:17-18
    2 wersety
    67%

    17Okrywają go drzewa cieniste cieniem swoim, a ogarniają go wierzby nad potokami.

    18Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją.

  • 12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

  • 17I nad południe jaśniejszy nastanie czas twój; zaćmiszli się, będziesz jako zaranek.

  • 3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.

  • 24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

  • 7Zaprawdę wdzięczna jest światłość, i miła rzecz oczom widzieć słońce.

  • Hi 18:5-6
    2 wersety
    66%

    5Owszem, światłość niepobożnych zgaśnie, i nie będzie świeciła iskra ognia ich.

    6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 22Lecz gdy słońce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.

  • 21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

  • 14A głowa jego i włosy były białe jako wełna biała, jako śnieg, a oczy jego jako płomień ognia;

  • 65%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • 13Także podobieństwo onych zwierząt na wejrzeniu było jako węgle w ogniu rozpalone, palące się jako pochodnie; ten ogień ustawicznie chodził między zwierzętami, a on ogień miał blask, z którego ognia wychodziła błyskawica.

  • 15Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?

  • 30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 12Czerwieńsze oczy jego nad wino, a bielsze zęby jego nad mleko.

  • 15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.