Ksiega Hioba 40:17

Polska Biblia Gdanska

Okrywają go drzewa cieniste cieniem swoim, a ogarniają go wierzby nad potokami.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 41:23 : 23 Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 40:18-21
    4 wersety
    82%

    18Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją.

    19Azali go kto przed oczyma jego ułapi? albo powrozy przeciągnie przez nozdrze jego?

    20Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego?

    21Izali zawleczesz kolce przez nozdrza jego? albo hakiem przekoleszli czeluść jego?

  • Hi 40:15-16
    2 wersety
    82%

    15Jemuć pastwę góry przynoszą, a wszystek zwierz polny tam igra.

    16Pod cienistem drzewem lega w skrytościach trzciny i błota.

  • Hi 41:21-24
    4 wersety
    73%

    21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

    22Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.

    23Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.

    24Niemasz na ziemi równego mu, który tak stworzony jest, że się niczego nie boi.

  • 15Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.

  • Hi 39:19-21
    3 wersety
    71%

    19Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.

    20Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

    21Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.

  • 30

  • Hi 41:27-28
    2 wersety
    69%

    27

    28

  • 7Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie.

  • 17Nad ródłem splątają się korzenie jego, i na miejscu kamienistem rozkłada się.

  • Ez 31:7-8
    2 wersety
    68%

    7I był piękny dla wielkości swojej, i dla długości gałęzi swoich; bo korzeń jego był przy wodach obfitych.

    8Cedry go nie przewyższały w ogrodzie Bożym, jedliny nie były równe latoroślom jego, a kasztanowe drzewa nie były podobne gałęziom jego; żadne drzewo w ogrodzie Bożym nie było mu równe w piękności swojej.

  • 26Natrze nań na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.

  • 23Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.

  • Ps 29:5-6
    2 wersety
    67%

    5Głos Pański cedry łamie; kruszy Pan cedry Libańskie,

    6I czyni, że skaczą jako cielęta; Liban i Syryjon jako młody jednorożec.

  • Hi 41:1-2
    2 wersety
    67%

    1Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?

    2Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.

  • Hi 26:12-13
    2 wersety
    67%

    12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.

    13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.

  • Pnp 5:14-15
    2 wersety
    67%

    14Ręce jego jako pierścienie złote, osadzone drogim kamieniem, hiacyntem; brzuch jego jako glanc kości słoniowej, safirem osadzonej;

    15Golenie jego jako słupy marmurowe, postawione na podstawkach złota wybornego; oblicze jego jako Liban, wyborne jako cedry;

  • Hi 41:18-19
    2 wersety
    67%

    18Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

    19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

  • 9Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

  • 30Lew najmocniejszy między zwierzętami, który przed nikim nie ustępuje:

  • Hi 40:23-24
    2 wersety
    66%

    23Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego?

    24Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim? Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców? Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego? Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę. Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?

  • 12Lew, który dostatkiem chwytał lwiętom swoim i zaduszał dla lwic swoich, który napełniał łupem jaskinie swoje, a obłowem łożyska swoje.

  • 13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

  • 34Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.

  • 10Uprzątnąłeś dla niej, i sprawiłeś, że się rozkorzeniła i napełniła ziemię.

  • 12Dech jego węgle rozpala, a płomień z ust jego wychodzi.

  • 12Każdy z nich podobien jest lwowi pragnącemu łupu, i lwięciu siedzącemu w jamie.

  • 5Tak, że się wywyższył wzrost jego nad wszystkie drzewa polne, i rozkrzewiły się latorośle jego, a dla obfitości wód rozszerzyły się gałęzie jego, które wypuścił.

  • 8Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?

  • 3Oto Assur był jako cedr na Libanie, pięknych gałęzi i szeroko cień podawający i wysokiego wzrostu, a między gęstwiną gałęzi był wierzch jego.

  • 10Ryk lwi, i głos lwicy, i zęby lwiąt wytrącają.

  • 14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

  • 9Góry, i wszystkie pagórki, drzewa rodzaje, i wszystkie cedry;

  • 33On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.