Ksiega Psalmów 66:17
Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim.
Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.
14Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.
1Pieśń wyuczająca Dawidowa, gdy był w jaskini, modlitwa jego.
16Pójdźcie, słuchajcie, a będę opowiadał wszystkim, którzy się boicie Boga, co uczynił duszy mojej.
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
1Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.
14Przywróć mi radość zbawienia twego, a duchem dobrowolnym podeprzyj mię.
15Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
8Albowiem ty, Panie! według woli twojej umocniłeś był górę moję mocą; ale skoroś ukrył oblicze swoje, strwożyłem się;
6Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
4Ale ty, Panie! jesteś tarczą moją, chwałą moją, i wywyższającym głowę moję.
18Bym był patrzał na nieprawość w sercu mojem, nie wysłuchałby był Pan.
19Aleć zaiste wysłuchał Bóg, a był pilen głosu modlitwy mojej.
1Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.
8Niechaj będą napełnione usta moje chwałą twoją, przez cały dzień sławą twoją.
6Ja cię wzywam, bo mię wysłuchiwasz, Boże! Nakłoń ucha twego ku mnie, wysłuchaj słowa moje.
2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
171Chwałę wydadzą wargi moje, gdy mię nauczysz ustaw twoich.
2Gdy przyszli Zyfejczycy, i rzekli do Saula: Dawid się kryje przed tobą u nas.
6Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.
6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.
1Miłuję Pana, iż wysłuchał głos mój, i prośby moje.
2Albowiem nakłonił ucha swego ku mnie, gdym go wzywał za dni moich.
7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.
3W dzień, któregom cię wzywał, wysłuchałeś mię, a posiliłeś mocą duszę moję.
4Wysławiać cię będą, Panie! wszyscy królowie ziemi, gdy usłyszą wyroki ust twoich.
2Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.
25Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
23Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.
21Chwałę Pańską wysławiać będą usta moje; a błogosławić będzie wszelkie ciało imię święte jego na wieki wieków.
5Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.
22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.
28A język mój będzie opowiadał sprawiedliwość twoję, i na każdy dzień chwałę twoję.
2Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.
7Wysłuchaj, Panie! głos mój, kiedy wołam, a zmiłuj się nademną, i wysłuchaj mię.
3I wyciągnął miecz z dołu szumiącego i z błota lgnącego, a postawił na skale nogi moje, i utwierdził kroki moje;
16Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi.
1Modlitwa Dawidowa. Wysłuchaj, Panie! sprawiedliwość moję; miej wzgląd na wołanie moje; przyjmij w uszy modlitwę moję, którą czynię usty nieobłudnemi.
1Halleluja.
7Abym ci oddawał chwałę głośną, a opowiadał wszystkie cuda twoje.
1Pieśń Dawidowa. Panie! wołam do ciebie, pośpiesz się do mnie: posłuchaj głosu mego, gdy wołam do ciebie.
12A będę cię chwalił, Panie, Boże mój! ze wszystkiego serca mego, i będę wielbił imię twoje na wieki,
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa.
56Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
10Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
16Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.
17Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.