Ksiega Psalmów 66:16
Pójdźcie, słuchajcie, a będę opowiadał wszystkim, którzy się boicie Boga, co uczynił duszy mojej.
Pójdźcie, słuchajcie, a będę opowiadał wszystkim, którzy się boicie Boga, co uczynił duszy mojej.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim.
18Bym był patrzał na nieprawość w sercu mojem, nie wysłuchałby był Pan.
19Aleć zaiste wysłuchał Bóg, a był pilen głosu modlitwy mojej.
4Wszystkać się ziemia kłaniać, i śpiewać ci będzie; psalm śpiewać będzie imieniowi twemu. Sela.
5Pójdźcież, a oglądajcie sprawy Boże; straszny jest w sprawach swoich przy synach ludzkich.
25Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
13Przetoż wnijdę do domu twego z całopaleniem, a oddam ci śluby moje.
14Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.
15Całopalenie z tłustych baranów będęć ofiarował z kadzeniem, będęć ofiarował woły i kozły. Sela.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń psalmu.
2Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.
2Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.
3W Panu się chlubić będzie dusza moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się.
4Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.
3I wyciągnął miecz z dołu szumiącego i z błota lgnącego, a postawił na skale nogi moje, i utwierdził kroki moje;
6Ja cię wzywam, bo mię wysłuchiwasz, Boże! Nakłoń ucha twego ku mnie, wysłuchaj słowa moje.
12Cóż oddam Panu za wszystkie dobrodziejstwa jego, które mi uczynił?
1Miłuję Pana, iż wysłuchał głos mój, i prośby moje.
2Albowiem nakłonił ucha swego ku mnie, gdym go wzywał za dni moich.
11Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.
8Błogosławcież narody Boga naszego, i ogłaszajcie głos chwały jego.
6Pan jest zemną, nie będę się bał, żeby mi co uczynił człowiek.
11Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.
12W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.
16Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.
1Halleluja.
6Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.
1Złota pieśń Dawidowa.
6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.
9A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy.
17Tobie ofiarować będę ofiarę chwały, i imienia Pańskiego wzywać będę.
18Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego,
22Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.
7Abym ci oddawał chwałę głośną, a opowiadał wszystkie cuda twoje.
14Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego.
26Drogi moje rozpowiedziałem, a wysłuchałeś mię; naucz mię ustaw twoich.
4Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
6Ale ja w miłosierdziu twojem ufam: rozraduje się serce moje w zbawieniu twojem; będę śpiewał Panu, że mi dał wiele dobrego.
6I moc strasznych uczynków twoich ogłaszać będą, i ja zacność twoję opowiadać będę,
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa.
2Gdy przyszli Zyfejczycy, i rzekli do Saula: Dawid się kryje przed tobą u nas.
9Śpiewajcie mu, grajcie mu, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
6Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.
1Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.
4Abym przystąpił do ołtarza Bożego, do Boga wesela i radości mojej; i będę cię wysławiał na harfie, o Boże, Boże mój!
15Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
12A będę cię chwalił, Panie, Boże mój! ze wszystkiego serca mego, i będę wielbił imię twoje na wieki,
1Halleluja. Będę wysławiał Pana całem sercem w radzie szczerych, i w zgromadzeniu.
23Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.