Ksiega Hioba 32:18

Polska Biblia Gdanska

Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 39:3 : 3 Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
  • Jr 20:9 : 9 I rzekłem: Nie będę go wspominał, ani będę więcej mówił w imieniu jego; ale słowo Boże jest w sercu mojem, jako ogień pałający, zamkniony w kościach moich, którym usiłował zatrzymać, alem nie mógł.
  • Ez 3:14-27 : 14 A duch podniósł mię i wziął mię. I odszedłem z gorzkością w rozgniewaniu ducha mego; ale ręka Pańska nademną mocna była. 15 I przyszedłem do pojmanych do Telabib, którzy mieszkali przy rzece Chebar, i siadłem gdzie oni mieszkali, a siedziałem tam siedm dni w pośrodku ich, zdumiawszy się. 16 A gdy minęło siedm dni, było słowo Pańskie do mnie mówiące: 17 Synu człowieczy! Dałem cię stróżem domowi Izraelskiemu, abyś słysząc słowo z ust moich napomniał ich odemnie. 18 Gdybym Ja rzekł niepobożnemu: Śmiercią umrzesz, a nie napomniałbyś go, i nie mówiłbyś, abyś go odwiódł od niezbożnej drogi jego, tak, żebyś go przy żywocie zachował, tedy onci niezbożny w nieprawości swojej umrze; ale krwi jego z ręki twojej szukać będę. 19 Lecz jeźlibyś ty napomniał niezbożnego, a nie odwróciłby się od niezbożności swej, i od drogi swej niezbożnej, tedy onci w nieprawości swojej umrze; ale ty duszę swoję wybawisz. 20 Także jeźliby się odwrócił sprawiedliwy od sprawiedliwości swojej, a czyniłby nieprawość, a Jabym położył zawadę przed nim, i takby umarł, a tybyś go nie napomniał: w grzechu swym umrze, a nie przyjdą na pamięć sprawiedliwości jego, które czynił, lecz krwi jego z ręki twojej szukać będę. 21 Ale jeźlibyś ty napomniał sprawiedliwego, aby nie zgrzeszył ten sprawiedliwy, i nie grzeszyłby, zaiste żyć będzie, bo napomnienie przyjął, a ty duszę swoję wybawisz. 22 I była tam nademną ręka Pańska, i rzekł do mnie: Wstawszy wyjdź w pole, a tam się z tobą rozmówię. 23 A tak wstawszy szedłem w pole, a oto chwała Pańska stała tam, jako chwała, którąm widział u rzeki Chebar, i upadłem na oblicze moje. 24 Tedy duch wstąpił w mię, a postawiwszy mię na nogi moje mówił do mnie, i rzekł mi: Wnijdź, zamknij się w domu swym. 25 Bo oto na cię, synu człowieczy! włożą powrozy, i zwiążą cię niemi, a nie będziesz mógł wynijść między nich. 26 A Ja uczynię, że język twój przylgnie do podniebienia twego, i będziesz niemy, a nie będziesz im mężem strofującym, przeto, że są domem odpornym. 27 Ale gdy z tobą mówić będę, otworzę usta twoje; tedy rzeczesz do nich: Tak mówi panujący Pan: Kto chce słuchać, niech słucha, a kto nie chce, niech nie słucha, gdyż domem odpornym są.
  • Dz 4:20 : 20 Albowiem my nie możemy tego, cośmy widzieli i słyszeli, nie mówić.
  • 2 Kor 5:13-14 : 13 Bo choć od rozumu odchodzimy, Bogu odchodzimy, choć przy rozumie jesteśmy, wam jesteśmy. 14 Albowiem miłość Chrystusowa przyciska nas, jako tych, którzyśmy to osądzili, iż ponieważ jeden za wszystkich umarł, tedy wszyscy byli umarłymi;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 32:19-20
    2 wersety
    84%

    19Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.

    20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.

  • 17Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.

  • Hi 7:11-12
    2 wersety
    71%

    11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

    12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

  • 18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

  • Hi 6:3-4
    2 wersety
    70%

    3Tedyby była cięższą nad piasek morski; przetoż mi słów niestaje.

    4Albowiem strzały Wszechmocnego tkwią we mnie, których jad wysuszył ducha mego, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.

  • 16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

  • 24Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 6Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?

  • 9I rzekłem: Nie będę go wspominał, ani będę więcej mówił w imieniu jego; ale słowo Boże jest w sercu mojem, jako ogień pałający, zamkniony w kościach moich, którym usiłował zatrzymać, alem nie mógł.

  • Ps 38:6-8
    3 wersety
    69%

    6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

    7Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę.

    8Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.

  • 4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

  • 27Wnętrzności moje wezwrzały, a nie uspokoiły się, i ubieżały mię dni utrapienia.

  • Hi 33:3-4
    2 wersety
    68%

    3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.

    4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.

  • 3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 3Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

  • Hi 20:2-3
    2 wersety
    68%

    2Do tego mię myśli moje przywodzą, abym odpowiedział; przetożem się pospieszył.

    3Słyszałem mnie hańbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.

  • 3Dlatego napełnione są biodra moje boleścią, a ucisk ogarnął mię, jako ucisk rodzącą. Skrzywiłem się słysząc, a strwożyłem się widząc.

  • 1Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.

  • 21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

  • 17Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

  • 13Oto Ja ścisnę ziemię waszę, tak jako ciśnie wóz napełniony snopami.

  • 3Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • 67%

    8Alem ja napełniony siłą ducha Pańskiego i sądem i mocą, abym oznajmił Jakóbowi przestępstwa jego, a Izraelowi grzech jego.

  • 18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

  • 14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

  • 11Przetoż pełenem zapalczywości Pańskiej, upracowałem się, zawściągając ją w sobie. Wylana będzie tak na maluczkiego na ulicy, jako i na zebranie młodzieńców; owszem, i mąż z żoną, a starzec ze zgrzybiałym pojmany będzie.

  • 66%

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

  • 15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

  • 14Mówiąc: Milczałem dość długo, jakobym nie słyszał, wstrzymywałem się; ale już jako rodząca krzyczeć będę, spustoszę, i wszystkich oraz połknę.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna.

  • 3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?

  • 13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

  • 20Wejrzyż, Panie, bomci utrapiona, wnętrzności moje strwożone są, wywróciło się serce moje we mnie, przeto, żem była bardzo odporna; na dworze miecz osieraca, a w domu nic niemasz jedno śmierć.

  • 9Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.

  • 8Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

  • 10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

  • 10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.

  • 25Napoję zaiste duszę spracowaną, a wszelką duszę smutną nasycę.

  • 2Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.